وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقًا ١
By those [angels] who extract with violence
سوگند به فرشتگانى كه جانها را به قوت مىگيرند،
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقًا ١
By those [angels] who extract with violence
سوگند به فرشتگانى كه جانها را به قوت مىگيرند،
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطًا ٢
And [by] those who remove with ease
و سوگند به فرشتگانى كه جانها را به آسانى مىگيرند،
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحًا ٣
And [by] those who glide [as if] swimming
و سوگند به فرشتگانى كه شناورند،
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقًا ٤
And those who race each other in a race
و سوگند به فرشتگانى كه بر ديوان پيشى مىگيرند،
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرًا ٥
And those who arrange [each] matter,
و سوگند به آنها كه تدبير كارها مىكنند،
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦
On the Day the blast [of the Horn] will convulse [creation],
كه آن روز كه نخستين نفخه قيامت زمين را بلرزاند،
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧
There will follow it the subsequent [one].
و نفخه دوم از پس آن بيايد،
قُلُوبٌ يَوۡمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ٨
Hearts, that Day, will tremble,
در آن روز دلهايى در هراس باشند،
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌ ٩
Their eyes humbled.
و نشان خشوع در ديدگان نمايان.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠
They are [presently] saying, "Will we indeed be returned to [our] former state [of life]?
مىگويند: آيا ما به حالت نخستين بازمىگرديم،
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًا نَّخِرَةً ١١
Even if we should be decayed bones?
آنگاه كه استخوانهايى پوسيده بوديم؟
قَالُواْ تِلۡكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ١٢
They say, "That, then, would be a losing return."
گويند: اين بازگشت ما بازگشتى است زيانآور.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٌ وَٰحِدَةٌ ١٣
Indeed, it will be but one shout,
جز اين نيست كه تنها يك بانگ برمىآيد،
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤
And suddenly they will be [alert] upon the earth's surface.
و آنها خود را در آن صحرا خواهند يافت.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥
Has there reached you the story of Moses? -
آيا داستان موسى به تو رسيده است؟
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦
When his Lord called to him in the sacred valley of Tuwa,
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد:
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧
"Go to Pharaoh. Indeed, he has transgressed.
به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است.
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨
And say to him, 'Would you [be willing to] purify yourself
بگو: آيا تو را رغبتى هست كه پاكيزه شوى،
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩
And let me guide you to your Lord so you would fear [Him]?'"
و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا كنى؟
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠
And he showed him the greatest sign,
پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١
But Pharaoh denied and disobeyed.
و او تكذيب كرد و عصيان ورزيد.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢
Then he turned his back, striving.
سپس پشت كرد و مىشتافت.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣
And he gathered [his people] and called out
پس همه را گرد كرد و ندا داد،
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤
And said, "I am your most exalted lord."
و گفت: من پروردگار برتر شما هستم.
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥
So Allah seized him in exemplary punishment for the last and the first [transgression].
خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةً لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦
Indeed in that is a warning for whoever would fear [Allah].
در اين عبرتى است براى كسى كه مىترسد.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧
Are you a more difficult creation or is the heaven? Allah constructed it.
آيا شما به خلقت سختتريد يا اين آسمانى كه او بنا نهاده؟
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨
He raised its ceiling and proportioned it.
سقفش را برافراشت و بپرداختش،
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩
And He darkened its night and extracted its brightness.
شبش را تاريك كرد و روشنايىاش را آشكار ساخت،
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠
And after that He spread the earth.
و پس از آن زمين را بگسترد،
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١
He extracted from it its water and its pasture,
و از آن آب بيرون آورد و چراگاهها پديد كرد،
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢
And the mountains He set firmly
و كوهها را استوار گردانيد،
مَتَٰعًا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣
As provision for you and your grazing livestock.
براى بهرهگيرى شما و چارپايانتان.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤
But when there comes the greatest Overwhelming Calamity -
چون آن حادثه بزرگ دررسد،
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥
The Day when man will remember that for which he strove,
روزى كه آدمى همه اعمال خود را به ياد آورد،
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦
And Hellfire will be exposed for [all] those who see -
و جهنم را به هر كه مىبيند نشان دهند؛
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧
So as for he who transgressed
پس هر كه طغيان كرده،
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨
And preferred the life of the world,
و زندگى اينجهانى را برگزيده،
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩
Then indeed, Hellfire will be [his] refuge.
جهنم جايگاه اوست.
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠
But as for he who feared the position of his Lord and prevented the soul from [unlawful] inclination,
اما هر كس كه از ايستادن در برابر پروردگارش ترسيده و نفس را از هوى بازداشته،
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١
Then indeed, Paradise will be [his] refuge.
بهشت جايگاه اوست.
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢
They ask you, [O Muhammad], about the Hour: when is its arrival?
تو را از قيامت مىپرسند كه چه وقت واقع شود.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣
In what [position] are you that you should mention it?
از يادكردن آن تو را چه كار است؟
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤
To your Lord is its finality.
منتهاى آن نزد پروردگار توست.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥
You are only a warner for those who fear it.
جز اين نيست كه تو كسانى را كه از آن روز بترسند بيم مىدهى.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦
It will be, on the Day they see it, as though they had not remained [in the world] except for an afternoon or a morning thereof.
چون آن را ببينند، پندارند در اين جهان جز يك شامگاه يا چاشت درنگ نكردهاند.