سوره الرحمن آیه ۳۹
فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌ وَلَا جَآنٌّ ۳۹
پس در آن روز از گناه هيچ جنى و آدميى نپرسند.
پس در آن روز (قیامت) هیچ جن وانسی از گناهش پرسیده نشود (چون با علامات چهره شان شناخته می شوند).
نو په دغې ورځ كې به د خپلې ګناه په باره كې نه له انسان نه پوښتنه كولى شي او نه له پېري نه
Пас дар он рӯз аз гуноҳи ҳеҷ ҷинневу одамие напурсанд.
ئهو ڕۆژه ههموو شت ڕوون و ئاشکرایه، پرسیار لهگوناهانی ئادهمیزاد و پهریهکان ناکرێت، ( ڕهنگهئهوهقۆناغێک بێت لهقۆناغهکان، کهبهروخساریان جیادهکرێنهوه )
Êdî wê rojê ne mirov û ne jî cinn ji gunehê xwe nayê pirsîn
Then on that Day none will be asked about his sin among men or jinn.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
در آن روز هیچ پری و انسانی از گناهش پرسش نمیگردد (چرا که آن روز زمان تخریب جهان است؛ نه وقت سؤال و پرسش یزدان). [[«لا یُسْأَلُ عَن ذَنبِهِ ...»: یا مراد این است که هنوز وقت پرسش فرا نرسیده است، و یا این که پرسش مهربانانهای در میان نیست تا از طرف بخواهند جبران مافات کند و یا این که عذر تقصیر بیاورد (نگا: قصص / 78) والا از یکایک گناهان پرسیده میشود (نگا: حجر / 92، نحل / 56، صافات / 24).]]
تفسیر مختصر
در آن روز بزرگ هیچ انسان و جنی از گناهانشان مورد سوال قرار نمیگیرد؛ چون الله به اعمالشان آگاهی دارد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فيومئذ لا يسأل عن ذنبه إنس ولا جان