سوره زخرف آیه ۴۷
فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَضۡحَكُونَ ۴۷
چون آيات ما را بر آنان عرضه داشت، به ناگاه همه از آن به خنده افتادند.
پس چون با نشانه های ما (به سوی) آنها آمد, ناگاه (همه) از آن خندیدند.
نو كله چې هغه دوى ته زمونږ په واضحو نښو سره راغى، ناڅاپه دوى په هغو (نښو) پورې خندل
Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама аз он ба ханда афтоданд.
که‌چی که هاته لایان به به‌ڵگه و موعجیزه‌کانمانه‌وه، سه‌ریان سوڕماو گاڵته و پێکه‌نینیان به موعجیزه‌کانی ده‌هات.
Vêca çi gava ew bi ayetên (nîþanên) me hate wan, ew pêre pêre bi wan keniyan
But when he brought them Our signs, at once they laughed at them.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
هنگامی که معجزات ما را بدیشان نمود، ناگهان همگی بدانها خندیدند (و موسی و کارهایش را به مسخره گرفتند تا به دیگران بفهمانند که دعوت او ارزش برخورد جدّی را ندارد و قابل تأمّل و بررسی نیست). [[«مِنْهَا یَضْحَکُونَ»: به معجزات خندیدند. از آنها به خنده افتادند.]]
تفسیر مختصر
و چون آیات ما را برای‌شان آورد، از روی تمسخر و استهزا بر آنها خندیدند.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فلما جاءهم بآياتنا إذا هم منها يضحكون