سوره طه آیه ۲۰
فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسۡعَىٰ ۲۰
بيفكندش. به ناگهان مارى شد كه مىدويد.
پس (موسی) آن (عصا) را افکند، که ناگهان ماری شد که (به هر سو) می دوید.
نو ده دغه وغورځوله، نو ناڅاپه دغه (امسا) مار شو، منډې يې وهلې
Бияфкандаш. Ба ногаҳон море шуд, ки медавид.
جا ههر که فرێی دا، یهکسهر بوو به مارێکی زیندوو، بهخێرایی دهجوڵایهوه.
Dema Mûsa (ewa gopala ji destê xwe) avêt, dêna xweyê (ewa kopala) wekî tîremarekî direve (tu dibê qey zîhayek e)
So he threw it down, and thereupon it was a snake, moving swiftly.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
موسی فوراً عصا را انداخت، و ناگهان مار بزرگی شد و به سرعت راه افتاد. [[«حَیَّةٌ»: مار بزرگ (نگا: اعراف / 107). «تَسْعی»: به سرعت حرکت میکند و راه میرود.]]
تفسیر مختصر
پس موسی علیه السلام عصایش را افکند، ناگهان ماری شد که تیز و سریع راه میرفت.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فألقاها فإذا هي حية تسعى