وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۱۵
ترجمه (آیتی)
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
تفسیر نور (خرمدل)
و نام پروردگار خود را ببرَد و نماز بگزارد و فروتنی کند. [[«إسْمَ»: نام. مراد از یاد کردن نام خدا، یاد خدا در دل و ذکر او به زبان است (نگا: تفهیم‌القرآن). «صَلّی»: نماز گزارد. خشوع و خضوع کرد (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده). «ذَکَرَ ... فَصَلّی»: الله اکبر را بگوید و به نماز ایستد.]]
تفسیر مختصر
و پروردگارش را با انواع اذکاری که تشریع کرده است یاد کرد، و نماز را به صفت مطلوب برپا داشت.