سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ۱
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ۱
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۲
آن كه آفريد و درستاندام آفريد.
وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۳
و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.
وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ۴
و آن كه چراگاهها را رويانيد،
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ۵
سپس خشك و سياه گردانيد.
سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۶
زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ۷
مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مىداند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ۸
و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.
فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ۹
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ۱۰
آن كه مىترسد، پند مىپذيرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ۱۱
و بدبخت از آن دورى مىگزيند:
ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۱۲
آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ۱۳
و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۱۴
هر آينه پاكان رستگار شدند؛
وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۱۵
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۱۶
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مىگزينيد،
وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٌ وَأَبۡقَىٰٓ ۱۷
حال آنكه آخرت بهتر و پايندهتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ۱۸
اين سخن در صحيفههاى نخستين است:
صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۱۹
صحيفههاى ابراهيم و موسى.
نامهای دیگر: سبح
سوره اعلی ۱۹ آیه دارد.
سوره اعلی مکی است و در مکه نازل شده است.
سوره اعلی سورهٔ ۸۷ام قرآن کریم است و به ترتیب نزول، سورهٔ ۸ام است.
سوره اعلی در جزء ۳۰ و از صفحهٔ ۵۹۱ مصحف آغاز میشود.
پښتو · Сураи Аъло · کوردی · Surah Al-A'la