كـَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۱۵
ترجمه (آیتی)
حقا، كه اگر بازنايستد موى پيش سرش را مى‌گيريم و مى‌كشيم.
تفسیر نور (خرمدل)
هرگزا هرگز! (آن چنان نیست که او می‌پندارد). اگر او (از کارهای خود دست برندارد و به اعمال زشت خویش) پایان ندهد، موی پیشانیش را می‌گیریم و (او را به سوی آتش دوزخ) کشان کشان می‌بریم. [[«لَنَسْفَعَنْ»: می‌گیریم و به شدّت می‌کشیم. از ماده سَفْع، به معنی گرفتن و به شدّت کشیدن است. نون تأکید این فعل در رسم‌الخطّ قرآنی با تنوین نوشته شده است. «نَاصِیَةِ»: موی پیشانی (نگا: هود / 56، رحمن / 41).]]
تفسیر مختصر
امر آن‌گونه که این جاهل تصور می‌کند نیست، اگر از آزار و تکذیب بندۀ ما دست نکشد، به‌طور قطع موی جلو سرش را به شدت می‌گیریم و به‌سوی جهنم می‌کشانیم.