خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ۲
ترجمه (آیتی)
آدمى را از لختهخونى بيافريد.
تفسیر نور (خرمدل)
انسان را از خون بسته آفریده است. [[«خَلَقَ»: هر چند فعل (خَلَقَ) در آیه نخست، آفرینش انسان را هم در بر دارد، ولی برای اهمّیّت مقام او مجدّدا از انسان سخن به میان آمده است. «عَلَقٍ»: جمع عَلَقَة، خون بسته و دَلَمه گونه (نگا: حجّ / 5، مؤمنون / 14، غافر / 67، قیامه / 38).]]
تفسیر مختصر
انسان را پس از اینکه نطفه بود از تکه خونی بسته آفرید.