سوره علق آیه ۲
۲علق ۹۶:۲
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ۲
فارسیعبدالمحمد آیتی
آدمى را از لختهخونى بيافريد.
فارسیترجمهٔ فارسی دوم
(همان خدایی که) انسان را از خون بسته آفرید.
پښتوعبدالولي
ده انسان له پرنې (ټوټې) وینې نه پیدا كړى دى
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
одамиро аз лахтаи хуне биёфарид.
کوردیتەفسیری ئاسان
ئادهمیزادی له چهند خانهیهکی ههڵواسراو (لهناو منداڵداندا) دروست کردووه.
KurdîKurdî (latînî)
Ewî meriv ji zûryan afirandîye
EnglishSahih International
Created man from a clinging substance.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
انسان را از خون بسته آفریده است. [[«خَلَقَ»: هر چند فعل (خَلَقَ) در آیه نخست، آفرینش انسان را هم در بر دارد، ولی برای اهمّیّت مقام او مجدّدا از انسان سخن به میان آمده است. «عَلَقٍ»: جمع عَلَقَة، خون بسته و دَلَمه گونه (نگا: حجّ / 5، مؤمنون / 14، غافر / 67، قیامه / 38).]]
تفسیر مختصر
انسان را پس از اینکه نطفه بود از تکه خونی بسته آفرید.
نمایش با رسم ساده (املایی)
خلق الإنسان من علق