إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ۱۲
ترجمه (آیتی)
آنگاه كه شقى ترينشان برخاست.
تفسیر نور (خرمدل)
آن گاه که بدبخت‌ترین ایشان برخاست و رفت (تا شتر را پَی بکند. دیگران هم جلو او را نگرفتند، و لذا همچون او بزهکار شدند). [[«إنبَعَثَ»: برخاست و روان شد. «أَشْقَی»: بدبخت‌ترین (نگا: اعلی / 11، لیل / 15).]]
تفسیر مختصر
آنگاه که بدبخت‌ترین آنها پس از دعوت قومش برخاست.