وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوًا ١
By those [winds] scattering [dust] dispersing
سوگند به بادهايى كه خاك مىپراكنند.
وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوًا ١
By those [winds] scattering [dust] dispersing
سوگند به بادهايى كه خاك مىپراكنند.
فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرًا ٢
And those [clouds] carrying a load [of water]
سوگند به ابرهاى گرانبار.
فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرًا ٣
And those [ships] sailing with ease
سوگند به كشتيهايى كه به آسانى روانند،
فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا ٤
And those [angels] apportioning [each] matter,
و سوگند به فرشتگانى كه تقسيمكننده كارهايند.
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ٥
Indeed, what you are promised is true.
كه آنچه شما را وعده مىدهند راست است،
وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ٦
And indeed, the recompense is to occur.
و روز جزا آمدنى است.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ ٧
By the heaven containing pathways,
و سوگند به آسمان كه آراسته به ستارگان است،
إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٍ مُّخۡتَلِفٍ ٨
Indeed, you are in differing speech.
كه شما سخن گونهگون مىگوييد.
يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ٩
Deluded away from the Qur'an is he who is deluded.
از حق منصرف گردد آن كه منصرفش خواستهاند.
قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ ١٠
Destroyed are the falsifiers
مرگ باد بر آن دروغگويان:
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٍ سَاهُونَ ١١
Who are within a flood [of confusion] and heedless.
آنان كه به غفلت در جهل فروماندهاند.
يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ ١٢
They ask, "When is the Day of Recompense?"
مىپرسند روز جزا كى خواهد بود؟
يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ١٣
[It is] the Day they will be tormented over the Fire
روزى است كه بر آتش، عذابشان مىكنند.
ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ١٤
[And will be told], "Taste your torment. This is that for which you were impatient."
عذاب خود را بچشيد: اين است آن چيزى كه به شتاب مىطلبيديد.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٥
Indeed, the righteous will be among gardens and springs,
پرهيزگاران در باغها و كنار چشمهساران باشند.
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ١٦
Accepting what their Lord has given them. Indeed, they were before that doers of good.
آنچه را خدا ارزانيشان داشته است گرفتهاند. زيرا پيش از آن نيكوكار بودند،
كَانُواْ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ١٧
They used to sleep but little of the night,
اندكى از شب را مىخوابيدند،
وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ١٨
And in the hours before dawn they would ask forgiveness,
و به هنگام سحر استغفار مىكردند،
وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ١٩
And from their properties was [given] the right of the [needy] petitioner and the deprived.
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى بود.
وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٌ لِّلۡمُوقِنِينَ ٢٠
And on the earth are signs for the certain [in faith]
و در زمين براى اهل يقين عبرتهايى است،
وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ ٢١
And in yourselves. Then will you not see?
و نيز در وجود خودتان. آيا نمىبينيد؟
وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ ٢٢
And in the heaven is your provision and whatever you are promised.
و رزق شما و هر چه به شما وعده شده در آسمان است.
فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ٢٣
Then by the Lord of the heaven and earth, indeed, it is truth - just as [sure as] it is that you are speaking.
پس سوگند به پروردگار آسمانها و زمين كه اين سخن، آنچنان كه سخن مىگوييد، حتمى است.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ ٢٤
Has there reached you the story of the honored guests of Abraham? -
آيا داستان مهمانان گرامى ابراهيم به تو رسيده است؟
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمًاۖ قَالَ سَلَٰمٌ قَوۡمٌ مُّنكَرُونَ ٢٥
When they entered upon him and said, "[We greet you with] peace." He answered, "[And upon you] peace, [you are] a people unknown.
آنگاه كه نزد او آمدند و گفتند: سلام. گفت: سلام، شما مردمى ناشناختهايد.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٍ سَمِينٍ ٢٦
Then he went to his family and came with a fat [roasted] calf
در نهان و شتابان نزد كسان خود رفت و گوساله فربهى آورد.
فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ٢٧
And placed it near them; he said, "Will you not eat?"
طعام را به نزدشان گذاشت و گفت: چرا نمىخوريد؟
فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةًۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ٢٨
And he felt from them apprehension. They said, "Fear not," and gave him good tidings of a learned boy.
و از آنها بيمناك شد. گفتند: مترس. و او را به فرزندى دانا مژده دادند.
فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ٢٩
And his wife approached with a cry [of alarm] and struck her face and said, "[I am] a barren old woman!"
و زنش فريادزنان آمد و بر روى زد و گفت: من پير زالى نازايم.
قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ٣٠
They said, "Thus has said your Lord; indeed, He is the Wise, the Knowing."
گفتند: پروردگار تو اينچنين گفته است. و او حكيم و داناست.
۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٣١
[Abraham] said, "Then what is your business [here], O messengers?"
گفت: اى رسولان، به چه كار آمدهايد؟
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٍ مُّجۡرِمِينَ ٣٢
They said, "Indeed, we have been sent to a people of criminals
گفتند: ما را بر مردمى تبهكار فرستادهاند،
لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ٣٣
To send down upon them stones of clay,
تا تكههاى كلوخ بر سرشان بباريم،
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ ٣٤
Marked in the presence of your Lord for the transgressors."
كه بر آنها از جانب پروردگارت براى متجاوزان نشان گذاشتهاند.
فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٣٥
So We brought out whoever was in the cities of the believers.
پس همه كسانى را كه ايمان آورده بودند بيرون برديم.
فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٍ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ٣٦
And We found not within them other than a [single] house of Muslims.
و در آن شهر جز يك خانه از فرمانبرداران نيافتيم.
وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٣٧
And We left therein a sign for those who fear the painful punishment.
و در آن سرزمين براى كسانى كه از عذاب دردآور مىترسند نشانى باقى گذاشتيم.
وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٍ مُّبِينٍ ٣٨
And in Moses [was a sign], when We sent him to Pharaoh with clear authority.
و عبرتى است در موسى آنگاه كه او را با برهانى آشكار نزد فرعون فرستاديم.
فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ٣٩
But he turned away with his supporters and said," A magician or a madman."
و او با همه نيرويش اعراض كرد و گفت: جادوگرى است يا ديوانهاى.
فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ٤٠
So We took him and his soldiers and cast them into the sea, and he was blameworthy.
او و لشكرهايش را فروگرفتيم و به دريا افكنديم. و او مستوجب ملامت بود.
وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ٤١
And in 'Aad [was a sign], when We sent against them the barren wind.
و نيز عبرتى است در قوم عاد آنگاه كه باد عقيم را بر آنها فرستاديم.
مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ٤٢
It left nothing of what it came upon but that it made it like disintegrated ruins.
بر هيچ چيز نوزيد مگر آنكه چون استخوانى پوسيدهاش بر جاى نهاد.
وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٍ ٤٣
And in Thamud, when it was said to them, "Enjoy yourselves for a time."
و نيز عبرتى است در قوم ثمود آنگاه كه به آنها گفته شد: تا زمانى چند برخوردار شويد.
فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ ٤٤
But they were insolent toward the command of their Lord, so the thunderbolt seized them while they were looking on.
آنان از فرمان پروردگارشان سرباز زدند و همچنان كه مىنگريستند صاعقه فروگرفتشان.
فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ٤٥
And they were unable to arise, nor could they defend themselves.
ايستادن نتوانستند و ياراى انتقام نداشتند.
وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا فَٰسِقِينَ ٤٦
And [We destroyed] the people of Noah before; indeed, they were a people defiantly disobedient.
و از پيش قوم نوح را فروگرفتيم، كه قومى نافرمان بودند.
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ٤٧
And the heaven We constructed with strength, and indeed, We are [its] expander.
و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقا كه ما تواناييم.
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ٤٨
And the earth We have spread out, and excellent is the preparer.
و زمين را گسترديم، و چه نيكو گسترندگانيم.
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ٤٩
And of all things We created two mates; perhaps you will remember.
و از هر چيز جفتى بيافريدهايم، باشد كه عبرت گيريد.
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥٠
So flee to Allah. Indeed, I am to you from Him a clear warner.
پس به سوى خداوند بگريزيد. من شما را از جانب او بيمدهندهاى آشكارم.
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥١
And do not make [as equal] with Allah another deity. Indeed, I am to you from Him a clear warner.
و با خداى يكتا خداى ديگرى را مپرستيد. من شما را از جانب او بيمدهندهاى آشكارم.
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ٥٢
Similarly, there came not to those before them any messenger except that they said, "A magician or a madman."
بدين سان بر آنهايى كه از اين پيش بودند پيامبرى مبعوث نشد جز آنكه گفتند: جادوگرى است، يا ديوانهاى است.
أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ طَاغُونَ ٥٣
Did they suggest it to them? Rather, they [themselves] are a transgressing people.
آيا بدين كار يكديگر را وصيت كرده بودند؟ نه، خود مردمى طاغى بودند.
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ٥٤
So leave them, [O Muhammad], for you are not to be blamed.
پس، از آنها رويگردان شو. كس تو را ملامت نخواهد كرد.
وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٥
And remind, for indeed, the reminder benefits the believers.
اندرز بده كه اندرز، مؤمنان را سودمند افتد.
وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ ٥٦
And I did not create the jinn and mankind except to worship Me.
جن و انس را جز براى پرستش خود نيافريدهام.
مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ ٥٧
I do not want from them any provision, nor do I want them to feed Me.
از آنها رزقى نمىخواهم و نمىخواهم كه مرا اطعام كنند.
إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ ٥٨
Indeed, it is Allah who is the [continual] Provider, the firm possessor of strength.
خداست روزىدهنده. و اوست صاحب نيرويى سخت استوار.
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبًا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ ٥٩
And indeed, for those who have wronged is a portion [of punishment] like the portion of their predecessors, so let them not impatiently urge Me.
اين ستمكاران را از عذاب بهرهاى است همانند بهرهاى كه يارانشان داشتند. پس به شتاب چيزى از من نخواهند.
فَوَيۡلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٦٠
And woe to those who have disbelieved from their Day which they are promised.
واى بر كافران، از آن روز كه آنها را وعده دادهاند.