يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ١
O you who covers himself [with a garment],
اى جامه در سر كشيده،
يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ١
O you who covers himself [with a garment],
اى جامه در سر كشيده،
قُمۡ فَأَنذِرۡ ٢
Arise and warn
برخيز و بيم ده.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ٣
And your Lord glorify
و پروردگارت را تكبير گوى.
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ٤
And your clothing purify
و جامهات را پاكيزه دار.
وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ٥
And uncleanliness avoid
و از پليدى دورى گزين.
وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ٦
And do not confer favor to acquire more
و چيزى مده كه بيش از آن چشم داشته باشى.
وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ٧
But for your Lord be patient.
براى پروردگارت صابر باش.
فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ٨
And when the trumpet is blown,
و آنگاه كه در صور دميده شود،
فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٍ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ٩
That Day will be a difficult day
آن روز روزى سخت خواهد بود.
عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٍ ١٠
For the disbelievers - not easy.
و براى كافران ناآسان.
ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدًا ١١
Leave Me with the one I created alone
مرا با آن كه تنهايش آفريدهام واگذار.
وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالًا مَّمۡدُودًا ١٢
And to whom I granted extensive wealth
او را مالى بسيار دادم.
وَبَنِينَ شُهُودًا ١٣
And children present [with him]
و پسرانى همه در نزد او حاضر.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدًا ١٤
And spread [everything] before him, easing [his life].
و كارهاى او را به نيكوتر وجهى برساختم.
ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ١٥
Then he desires that I should add more.
آنگاه طمع مىبندد كه زيادت كنم.
كـَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدًا ١٦
No! Indeed, he has been toward Our verses obstinate.
آرى، كه او در برابر آيات ما ستيزهجوست.
سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ١٧
I will cover him with arduous torment.
او را به مشقتى مىاندازم.
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ١٨
Indeed, he thought and deliberated.
او انديشيد و طرحى افكند.
فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ١٩
So may he be destroyed [for] how he deliberated.
مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ٢٠
Then may he be destroyed [for] how he deliberated.
باز هم مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟
ثُمَّ نَظَرَ ٢١
Then he considered [again];
آنگاه نگريست.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ٢٢
Then he frowned and scowled;
سپس روى ترش كرد و پيشانى در هم كشيد.
ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ٢٣
Then he turned back and was arrogant
سپس روى گردانيد و گردنكشى كرد.
فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ يُؤۡثَرُ ٢٤
And said, "This is not but magic imitated [from others].
گفت: اين، جز جادويى كه ديگرانش آموختهاند، هيچ نيست.
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ٢٥
This is not but the word of a human being."
اين، جز سخن آدمى هيچ نيست.
سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ٢٦
I will drive him into Saqar.
زودا كه او را به سَقَر بيفكنيم.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ٢٧
And what can make you know what is Saqar?
چه چيز آگاهت ساخت كه سَقَر چيست؟
لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ٢٨
It lets nothing remain and leaves nothing [unburned],
نه هيچ باقى مىگذارد و نه چيزى را وا مىگذارد.
لَوَّاحَةٌ لِّلۡبَشَرِ ٢٩
Blackening the skins.
سوزاننده پوست است.
عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ٣٠
Over it are nineteen [angels].
نوزده فرشته بر آن گماشتهاند.
وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنًا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ٣١
And We have not made the keepers of the Fire except angels. And We have not made their number except as a trial for those who disbelieve - that those who were given the Scripture will be convinced and those who have believed will increase in faith and those who were given the Scripture and the believers will not doubt and that those in whose hearts is hypocrisy and the disbelievers will say, "What does Allah intend by this as an example?" Thus does Allah leave astray whom He wills and guides whom He wills. And none knows the soldiers of your Lord except Him. And mention of the Fire is not but a reminder to humanity.
موكلان دوزخ را جز از فرشتگان قرارنداديم. و شمار آنها جز براى امتحان كافران نيست. تا اهل كتاب يقين كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد و اهل كتاب و مؤمنان شك نكنند. و تا آنان كه در دلهاشان مرضى است نگويند: خدا از اين مثَل چه مىخواسته است؟ خدا اينچنين هر كس را كه بخواهد گمراه مىكند و هر كس را كه بخواهد راه مىنمايد. و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او نداند. و اين سخن جز اندرزى از براى مردم نيست.
كـَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ٣٢
No! By the moon
آرى، سوگند به ماه.
وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ٣٣
And [by] the night when it departs
و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد،
وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ٣٤
And [by] the morning when it brightens,
و سوگند به صبح، چون پرده برافكند،
إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ٣٥
Indeed, the Fire is of the greatest [afflictions]
كه اين يكى از حادثههاى بزرگ است.
نَذِيرًا لِّلۡبَشَرِ ٣٦
As a warning to humanity -
ترساننده آدميان است.
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ٣٧
To whoever wills among you to proceed or stay behind.
براى هر كس از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود.
كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ٣٨
Every soul, for what it has earned, will be retained
هر كس در گرو كارى است كه كرده است.
إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ٣٩
Except the companions of the right,
مگر اهل سعادت،
فِي جَنَّٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ ٤٠
[Who will be] in gardens, questioning each other
كه در بهشتها نشستهاند و مىپرسند
عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٤١
About the criminals,
از گناهكاران:
مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ٤٢
[And asking them], "What put you into Saqar?"
كه چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟
قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ٤٣
They will say, "We were not of those who prayed,
مىگويند: ما از نمازگزاران نبوديم.
وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ٤٤
Nor did we used to feed the poor.
و به درويشان طعام نمىداديم.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ٤٥
And we used to enter into vain discourse with those who engaged [in it],
و با آنان كه سخن باطل مىگفتند هماواز مىشديم،
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٤٦
And we used to deny the Day of Recompense
و روز قيامت را دروغ مىانگاشتيم.
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ٤٧
Until there came to us the certainty."
تا مرگ ما فرا رسيد.
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ٤٨
So there will not benefit them the intercession of [any] intercessors.
پس شفاعت شفاعتكنندگان سودشان نبخشيد.
فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ٤٩
Then what is [the matter] with them that they are, from the reminder, turning away
چه شده است كه از اين پند اعراض مىكنند؟
كَأَنَّهُمۡ حُمُرٌ مُّسۡتَنفِرَةٌ ٥٠
As if they were alarmed donkeys
مانند گورخران رميده
فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ٥١
Fleeing from a lion?
كه از شير مىگريزند.
بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٍٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً ٥٢
Rather, every person among them desires that he would be given scriptures spread about.
بلكه هر يك از ايشان مىخواهد كه نامههايى گشاده به او داده شود.
كـَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٥٣
No! But they do not fear the Hereafter.
آرى، كه از آخرت نمىترسند.
كـَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٌ ٥٤
No! Indeed, the Qur'an is a reminder
آرى، كه اين قرآن اندرزى است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ٥٥
Then whoever wills will remember it.
هر كه خواهد، آن را بخواند.
وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ٥٦
And they will not remember except that Allah wills. He is worthy of fear and adequate for [granting] forgiveness.
و پند نمىگيرند، مگر اينكه خدا خواهد. او شايان آن است كه از او بترسند. و او شايان آمرزيدن است.