لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١
I swear by the Day of Resurrection
قسم مىخورم به روز قيامت.
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١
I swear by the Day of Resurrection
قسم مىخورم به روز قيامت.
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢
And I swear by the reproaching soul [to the certainty of resurrection].
و قسم مىخورم به نفس ملامتگر.
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ٣
Does man think that We will not assemble his bones?
آيا آدمى مىپندارد كه ما استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد؟
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ٤
Yes. [We are] Able [even] to proportion his fingertips.
آرى، ما قادر هستيم كه سر انگشتهايش را برابر كنيم.
بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ٥
But man desires to continue in sin.
بلكه آدمى مىخواهد كه در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد.
يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ٦
He asks, "When is the Day of Resurrection?"
مىپرسد: روز قيامت چه وقت خواهد بود؟
فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ٧
So when vision is dazzled
روزى كه چشمها خيره شود،
وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ٨
And the moon darkens
و ماه تيره شود،
وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ٩
And the sun and the moon are joined,
و آفتاب و ماه در يك جاى گرد آيند.
يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ١٠
Man will say on that Day, "Where is the [place of] escape?"
انسان در آن روز مىگويد: راه گريز كجاست؟
كـَلَّا لَا وَزَرَ ١١
No! There is no refuge.
هرگز، پناهگاهى نيست.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ١٢
To your Lord, that Day, is the [place of] permanence.
قرارگاه همه در اين روز نزد پروردگار توست.
يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣
Man will be informed that Day of what he sent ahead and kept back.
در اين روز آدمى را از هر چه پيشاپيش فرستاده و بعد از خويش گذاشته است خبر مىدهند.
بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٌ ١٤
Rather, man, against himself, will be a witness,
بلكه آدمى خويشتن خويش را نيك مىشناسد،
وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥
Even if he presents his excuses.
هر چند به زبان عذرها آورد.
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦
Move not your tongue with it, [O Muhammad], to hasten with recitation of the Qur'an.
به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان،
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧
Indeed, upon Us is its collection [in your heart] and [to make possible] its recitation.
كه گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست.
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨
So when We have recited it [through Gabriel], then follow its recitation.
چون خوانديمش، تو آن خواندن را پيروى كن.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩
Then upon Us is its clarification [to you].
سپس بيان آن بر عهده ماست.
كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠
No! But you love the immediate
آرى، شما اين جهان زودگذر را دوست مىداريد،
وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١
And leave the Hereafter.
و آخرت را فرو مىگذاريد.
وُجُوهٌ يَوۡمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ٢٢
[Some] faces, that Day, will be radiant,
در آن روز چهرههايى هست زيبا و درخشان،
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ٢٣
Looking at their Lord.
كه سوى پروردگارشان نظر مىكنند؛
وَوُجُوهٌ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٌ ٢٤
And [some] faces, that Day, will be contorted,
و چهرههايى هست عبوس و ترش،
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ٢٥
Expecting that there will be done to them [something] backbreaking.
كه مىداند آن عذاب كمرشكن بر او فرود آيد.
كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦
No! When the soul has reached the collar bones
آرى، چون جان به گلوگاه رسد،
وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٍ ٢٧
And it is said, "Who will cure [him]?"
و گفته شود كه چه كسى است كه افسون بخواند؟
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨
And the dying one is certain that it is the [time of] separation
و يقين كند كه زمان جدايى فرا رسيده،
وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩
And the leg is wound about the leg,
و ساقهاى پا در هم پيچيده شوند،
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ٣٠
To your Lord, that Day, will be the procession.
آن روز روز راندنش به سوى پروردگار توست.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١
And the disbeliever had not believed, nor had he prayed.
نه تصديق كرده است و نه نماز گزارده است.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢
But [instead], he denied and turned away.
اما تكذيب كرده و اعراض كرده است.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣
And then he went to his people, swaggering [in pride].
آنگاه خرامان نزد كسانش رفته است.
أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ٣٤
Woe to you, and woe!
واى بر تو، پس واى بر تو.
ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ٣٥
Then woe to you, and woe!
باز هم واى بر تو، پس واى بر تو.
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ٣٦
Does man think that he will be left neglected?
آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند؟
أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمۡنَىٰ ٣٧
Had he not been a sperm from semen emitted?
آيا او نطفهاى از منى كه در رحمى ريخته شده، نبوده است؟
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨
Then he was a clinging clot, and [Allah] created [his form] and proportioned [him]
سپس لختهاى خون؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد.
فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣٩
And made of him two mates, the male and the female.
و آنها را دو صنف كرد: نر و ماده.
أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ٤٠
Is not that [Creator] Able to give life to the dead?
آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده سازد؟