سوره مؤمنون
ترجمهٔ صفحه ۳۴۴
چون خود و همراهانت به كشتى نشستيد، بگو: سپاس خدايى را كه ما را از مردم ستمكاره رهايى بخشيد.
و بگو: اى پروردگار من، مرا فرود آور در جايگاهى مبارك، كه تو بهترين راهبرانى.
در اين داستان عبرتها و پندهاست، و ما تنها آزمايندگانى بوديم.
و بعد از آنها مردمى ديگر بيافريديم.
و از خودشان به ميانشان پيامبرى فرستاديم كه: خداى يكتا را بپرستيد، شما را خدايى جز او نيست. آيا پروا نمىكنيد؟
گروهى از مهتران قومش كه كافر بودند و ديدار آخرت را دروغ مىشمردند و در اين دنيايشان عيش و نعمت داده بوديم، گفتند: اين مرد انسانى است همانند شما؛ از آنچه مىخوريد مىخورد و از آنچه مىآشاميد مىآشامد.
و اگر از انسانى همانند خود اطاعت كنيد، زيان كردهايد.
آيا به شما وعده مىدهد كه چون مرديد و خاك و استخوان شديد، شما را از گور بيرون مىآورند؟
اين وعدهاى كه به شما داده شده بعيد است، بعيد.
جز همين زندگانى دنيوى ما هيچ نيست، به دنيا مىآييم و مىميريم و ديگربار زنده نمىشويم.
اين مردى است كه به خداى يكتا دروغ مىبندد و ما به او ايمان نمىآوريم.
گفت: اى پروردگار من، اكنون كه تكذيبم مىكنند، ياريم كن.
گفت: به همين زودى از كرده پشيمان مىشوند.
پس به حق، بانگى سخت آنان را فرو گرفت. مانند گياه خشكشان كرديم. اى، نصيب مردم ستمكاره دورى از رحمت خدا باد.
و بعد از آنها مردمى ديگر بيافريديم.