سوره ذاریات آیه ۲۶
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٍ سَمِينٍ ۲۶
در نهان و شتابان نزد كسان خود رفت و گوساله فربهى آورد.
پس پنهانی به سوی همسرش رفت وگوسالۀ (بریان شده) فربهی (برای آنها) آورد.
نو په تېزۍ سره خپلې ښځې ته لاړ، پس یو (وریت كړى) چاغ سخى يې راوړ
Дар ниҳон ва шитобон назди касони худ рафт ва гӯсолаи фарбеҳе овард.
ئه‌وسا ئیتر خۆی دزیه‌وه چوو به‌هاوکاری خێزانی گوێره‌که‌یه‌کی قه‌ڵه‌وی (سه‌ری بڕی و سووریانکرده‌وه و) هێنای.
Vêca bi dizî vegeriya bal maliyê xwe û golikî xurt (ê qelandî) anî
Then he went to his family and came with a fat [roasted] calf
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
به دنبال آن، پنهانی به سوی خانواده‌ی خود رفت، و گوساله‌ی فربه‌ای را (که بریان کرده بودند، برای ایشان) آورد. [[«رَاغَ»: پنهانی و یواشکی رفت (نگا: صافات / 91 و 93). «عِجْلٍ»: گوساله. «سَمِینٍ»: چاق و فربه.]]
تفسیر مختصر
پس پنهانی به‌سوی خانواده‌اش رفت، و گوساله‌ای سالم و فربه که داشتند آورد؛ به این گمان که آنها انسان هستند.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فراغ إلى أهله فجاء بعجل سمين