قرآن فارسیquranfa.com
جزء ۲۶ · صفحه ۵۲۱

سوره ذاریات

الذارياتالجزء ٢٦
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ ۷ إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٍ مُّخۡتَلِفٍ ۸ يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ۹ قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ ۱۰ ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٍ سَاهُونَ ۱۱ يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ ۱۲ يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ۱۳ ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ۱۴ إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ۱۵ ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ۱۶ كَانُواْ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ۱۷ وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ۱۸ وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ۱۹ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٌ لِّلۡمُوقِنِينَ ۲۰ وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ ۲۱ وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ ۲۲ فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ۲۳ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ ۲۴ إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمًاۖ قَالَ سَلَٰمٌ قَوۡمٌ مُّنكَرُونَ ۲۵ فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٍ سَمِينٍ ۲۶ فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ۲۷ فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةًۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ۲۸ فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ۲۹ قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ۳۰
۵۲۱

ترجمهٔ صفحه ۵۲۱

ذاریات ۵۱:۷

و سوگند به آسمان كه آراسته به ستارگان است،

ذاریات ۵۱:۸

كه شما سخن گونه‌گون مى‌گوييد.

ذاریات ۵۱:۹

از حق منصرف گردد آن كه منصرفش خواسته‌اند.

ذاریات ۵۱:۱۰

مرگ باد بر آن دروغگويان:

ذاریات ۵۱:۱۱

آنان كه به غفلت در جهل فرومانده‌اند.

ذاریات ۵۱:۱۲

مى‌پرسند روز جزا كى خواهد بود؟

ذاریات ۵۱:۱۳

روزى است كه بر آتش، عذابشان مى‌كنند.

ذاریات ۵۱:۱۴

عذاب خود را بچشيد: اين است آن چيزى كه به شتاب مى‌طلبيديد.

ذاریات ۵۱:۱۵

پرهيزگاران در باغها و كنار چشمه‌ساران باشند.

ذاریات ۵۱:۱۶

آنچه را خدا ارزانيشان داشته است گرفته‌اند. زيرا پيش از آن نيكوكار بودند،

ذاریات ۵۱:۱۷

اندكى از شب را مى‌خوابيدند،

ذاریات ۵۱:۱۸

و به هنگام سحر استغفار مى‌كردند،

ذاریات ۵۱:۱۹

و در اموالشان براى سائل و محروم حقى بود.

ذاریات ۵۱:۲۰

و در زمين براى اهل يقين عبرتهايى است،

ذاریات ۵۱:۲۱

و نيز در وجود خودتان. آيا نمى‌بينيد؟

ذاریات ۵۱:۲۲

و رزق شما و هر چه به شما وعده شده در آسمان است.

ذاریات ۵۱:۲۳

پس سوگند به پروردگار آسمانها و زمين كه اين سخن، آنچنان كه سخن مى‌گوييد، حتمى است.

ذاریات ۵۱:۲۴

آيا داستان مهمانان گرامى ابراهيم به تو رسيده است؟

ذاریات ۵۱:۲۵

آنگاه كه نزد او آمدند و گفتند: سلام. گفت: سلام، شما مردمى ناشناخته‌ايد.

ذاریات ۵۱:۲۶

در نهان و شتابان نزد كسان خود رفت و گوساله فربهى آورد.

ذاریات ۵۱:۲۷

طعام را به نزدشان گذاشت و گفت: چرا نمى‌خوريد؟

ذاریات ۵۱:۲۸

و از آنها بيمناك شد. گفتند: مترس. و او را به فرزندى دانا مژده دادند.

ذاریات ۵۱:۲۹

و زنش فريادزنان آمد و بر روى زد و گفت: من پير زالى نازايم.

ذاریات ۵۱:۳۰

گفتند: پروردگار تو اينچنين گفته است. و او حكيم و داناست.

ترجمه و نمایش

رسم‌الخط عربی

ترجمه‌های قابل نمایش

فارسی
پښتو
Тоҷикӣ
کوردی
Kurdî
English

بخش‌های افزوده

خواندن