سوره انشقاق آیه ۲
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ۲
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
و به (فرمان) پروردگارش گوش دهد (وتسلیم شود) وسزاواراست (که چنین کند).
او خپل رب ته غوږ كېږدي او دى (اسمان) د همدې لايق دى
ва ба фармони Парвардигораш гӯш диҳад ва ҳақ бувад, ки чунин кунад
گوێڕایه‌ڵی فه‌رمانی په‌روه‌ردگاری ده‌بێت، حه‌ق وایه و پێویسته له‌سه‌ری ئاوا فه‌رمانبه‌ردار بێت.
(Ezmen) ji Xuda yê xwe destûr xwest (ku bi sitûxarî wekî babetî ya wî) bi gotina wî (perestî ya) wî bike
And has responded to its Lord and was obligated [to do so]
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و فرمان پروردگارش را می‌برد، و چنین هم می‌سزد و حق هم همین است. [[«أَذِنَتْ»: گوش فرا داد و فرمان برد. امتثال نمود. «حُقَّتْ»: سزاوار و شایسته همین است. بر آن واجب شده که منقاد و فرمانبردار باشد. در فارسی گفته می‌شود: بر او واجب است. وظیفه او است. حق همین است.و ...]]
تفسیر مختصر
و تسلیم‌شده به پروردگارش گوش دهد، و این کار سزاوارش است.
نمایش با رسم ساده (املایی)
وأذنت لربها وحقت