سوره مزمل آیه ۱۴
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلۡجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا ۱۴
روزى كه زمين و كوه‌ها به لرزه آيند و كوه‌ها تپه‌اى از ريگ روان گردند.
روزی که زمین و کوهها به لرزه درآید، و کوهها (متلاشی می‌شود و) همچون تودة شن نرم (روان) می‌گردد.
په هغې ورځ كې چې ځمكه او غرونه به خوځېږي او غرونه به د شګو روانې ډېرۍ شي
рӯзе, ки замину кӯҳҳо ба ларза оянд ва кӯҳҳо теппае аз реги равон гарданд!
له ڕۆژێکدا که زه‌وی و کێوه‌کان دێنه له‌رزه، سه‌رئه‌نجام کێوه‌کان وردو خاش ده‌بن و وه‌کو ته‌پۆلکه‌ی لمیان لێ دێت.
Di wê rojê da zemîn çîyan dihejin û çîya di binê wekî tîxê qumê da dimînin
On the Day the earth and the mountains will convulse and the mountains will become a heap of sand pouring down.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
روزی، زمین و کوهها سخت به لرزش و جنبش درمی‌آید و (چنان کوهها در هم کوبیده می‌شود که) کوهها به توده‌های پراکنده و تپه‌های ریگ روان تبدیل می‌گردد. [[«تَرْجُفُ»: می‌لرزد و می‌جنبد (نگا: اعراف / 78 و 91 و 155، عنکبوت / 37). «کَثِیباً»: توده شن. تپه ریگ. «مَهِیلاً»: پراکنده. روان. اسم مفعول از ماده (هیل).]]
تفسیر مختصر
این عذاب در روزی تکذیب کنندگان را فرا می‌گیرد که زمین و کوهها می‌لرزند، و کوهها از هراس زیاد به سنگریزه‌هایی روان و پراکنده تبدیل می‌شوند.
نمایش با رسم ساده (املایی)
يوم ترجف الأرض والجبال وكانت الجبال كثيبا مهيلا