سوره قمر آیه ۱۰
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٌ فَٱنتَصِرۡ ۱۰
و پروردگارش را خواند: من مغلوب شدهام، انتقام بكش.
پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شده ام, پس یاریم فرما (واز آنها انتقام بگیر)».
نو ده له خپل رب نه دعا وغوښته، داسې چې بېشكه زه مغلوب (او عاجز) یم، نو ته (زما) انتقام (او بدله) واخله
Ва Парвардигорашро дуъо кард: «Ман мағлуб шудаам, интиқом бигир!»
(ئهویش دوای (90) ساڵ هاناو هاواری بۆ پهروهردگاری بردو وتی: خوایه، بهڕاستی من شکستم خواردوهو سهرکهوتنم پێ ببهخشه
Vêca gazî perwerdekarê xwe kir ku: "Bêguman ez binketî me, êdî yarî bike
So he invoked his Lord, "Indeed, I am overpowered, so help."
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
تا آنجا که نوح پروردگار خود را بفریاد خواند (و عرض کرد:) پروردگارا! من شکست خوردهام پس مرا یاری و کمک فرما (و انتقام مرا از ایشان بگیر). [[«أَنِّی مَغْلُوبٌ ...»: اصل آن (بِأَنِّی مَغْلُوبٌ ...) است و منصوب به نزع خافض است.]]
تفسیر مختصر
پس نوح علیه السلام اینگونه پروردگارش را خواند: بهراستیکه قومم بر من چیره شدند، و دعوتم را نپذیرفتند، پس با عذابی که بر آنها فرو میفرستی مرا یاری کن.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فدعا ربه أني مغلوب فانتصر