سوره قمر آیه ۱۱
فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍ مُّنۡهَمِرٍ ۱۱
و ما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مى‌ريخت گشوديم.
آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.
نو مونږ د اسمان دروازې په ډېرو راتویدونكو اوبو سره پرانستلې
Ва мо низ дарҳои осмонро ба рӯи обе, ки ба шиддат мерехт, кушодем.
ئه‌وسا ئیتر ئێمه ده‌روازه‌کانی ئاسمانمان هاوڕێ له‌گه‌ڵ ئاوێکی خوڕدا کردوه
Êdî me deriyê asîman bi avek gujane vekir
Then We opened the gates of the heaven with rain pouring down
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
پس درهای آسمان را با آب تند ریزان و فراوانی از هم گشودیم. (بگونه‌ای که گوئی درهای آسمان همه باز شده و هر چه آب است فرو می‌بارد). [[«بِمَآءٍ»: حرف (ب) برای استعانت یا ملابست است. یعنی با ابزاری که آب نام داشت و یا به همراه آب. «مُنْهَمِرٍ»: تند بارنده. سخت ریزان. زیاد و فراوان.]]
تفسیر مختصر
آنگاه درهای آسمان را به آبی فراوان و پیاپی گشودیم.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ففتحنا أبواب السماء بماء منهمر