قرآن فارسیquranfa.com
جزء ۲۷ · صفحه ۵۲۹

سوره قمر

القمرالجزء ٢٧
خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ ۷ مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرٌ ۸ ۞ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٍ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٌ وَٱزۡدُجِرَ ۹ فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٌ فَٱنتَصِرۡ ۱۰ فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍ مُّنۡهَمِرٍ ۱۱ وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونًا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٍ قَدۡ قُدِرَ ۱۲ وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٍ وَدُسُرٍ ۱۳ تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءً لِّمَن كَانَ كُفِرَ ۱۴ وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةً فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٍ ۱۵ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۱۶ وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٍ ۱۷ كَذَّبَتۡ عَادٌ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۱۸ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحًا صَرۡصَرًا فِي يَوۡمِ نَحۡسٍ مُّسۡتَمِرٍّ ۱۹ تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ مُّنقَعِرٍ ۲۰ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۲۱ وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٍ ۲۲ كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ ۲۳ فَقَالُوٓاْ أَبَشَرًا مِّنَّا وَٰحِدًا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّفِي ضَلَٰلٍ وَسُعُرٍ ۲۴ أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ۲۵ سَيَعۡلَمُونَ غَدًا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ ۲۶ إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةً لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ ۲۷
۵۲۹

ترجمهٔ صفحه ۵۲۹

قمر ۵۴:۷

نشان ذلت در چشمانشان آشكار است. چون ملخهاى پراكنده از قبرها بيرون مى‌آيند.

قمر ۵۴:۸

سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوت‌كننده مى‌شتابند. كافران مى‌گويند: اين روز دشوارى است.

قمر ۵۴:۹

پيش از اينها قوم نوح تكذيب كرده بودند. بنده ما را تكذيب كردند و گفتند: ديوانه است. و به دشنامش راندند.

قمر ۵۴:۱۰

و پروردگارش را خواند: من مغلوب شده‌ام، انتقام بكش.

قمر ۵۴:۱۱

و ما نيز درهاى آسمان را به روى آبى كه به شدت مى‌ريخت گشوديم.

قمر ۵۴:۱۲

و از زمين چشمه‌ها شكافتيم تا آب به آن مقدار كه مقدر شده بود گرد آمد.

قمر ۵۴:۱۳

و او را بر آن كشتى كه تخته‌ها و ميخها داشت سوار كرديم.

قمر ۵۴:۱۴

زير نظر ما روان شد. اين بود جزاى كسانى كه كفر ورزيدند.

قمر ۵۴:۱۵

و هر آينه آن كشتى را نشانه‌اى ساختيم. آيا هيچ پندگيرنده‌اى هست؟

قمر ۵۴:۱۶

پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

قمر ۵۴:۱۷

و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

قمر ۵۴:۱۸

قوم عاد تكذيب كردند. پس عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

قمر ۵۴:۱۹

ما بر آنها در روزى نحس و طولانى بادى سخت فرستاديم،

قمر ۵۴:۲۰

كه مردمان را از زمين، همانند ريشه‌هاى از جاى‌كنده نخل، برمى‌كند.

قمر ۵۴:۲۱

عذاب و بيم‌دادنهاى من چگونه بود؟

قمر ۵۴:۲۲

و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده‌اى هست؟

قمر ۵۴:۲۳

قوم ثمود بيم‌دهندگان را تكذيب كردند.

قمر ۵۴:۲۴

گفتند: اگر از انسانى همانند خود پيروى كنيم گمراه و ديوانه باشيم؛

قمر ۵۴:۲۵

آيا از ميان همه ما كلام خدا به او القا شده است؟ نه، او دروغگويى خودخواه است.

قمر ۵۴:۲۶

فردا خواهند دانست كه دروغگوى خودخواه كيست.

قمر ۵۴:۲۷

ما آن ماده‌شتر را براى آزمايششان مى‌فرستيم. پس مراقبشان باش و صبر كن.

ترجمه و نمایش

رسم‌الخط عربی

ترجمه‌های قابل نمایش

فارسی
پښتو
Тоҷикӣ
کوردی
Kurdî
English

بخش‌های افزوده

خواندن