سوره قمر آیه ۳۸
وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابٌ مُّسۡتَقِرٌّ ۳۸
هر آينه بامدادان عذابى پايدار به سر وقتشان آمد.
و یقیناً صبحگاهان عذابی پایدار آنها را فروگرفت (وهلاک کرد).
او یقینًا یقینًا په دوى باندې سهار وختي ثابت (او قرار نیونكى) عذاب راغى
Албатта бомдодон азобе пойдор ба сарвақташон омад.
بێگومان سه‌ر له‌به‌یانیه‌کی زوو سزای توندو به‌ئێش چوار ده‌وری گرتن و دایگرتن
Sond be, serê sibê zû ezabek biryardayî bi wan de hat
And there came upon them by morning an abiding punishment.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
بامدادان عذاب پیاپی و کوبنده و پایدار به سراغ ایشان آمد. [[«صَبَّحَهُمْ»: در فاصله طلوع فجر صادق و طلوع خورشید به سروقتشان آمد. «صَبَّحَ»: از مصدر تصبیح، بامدادان به پیش کسی آمدن. «بُکْرَةً»: صبح زود. اول صبح. «مُسْتَقِرٌّ»: دائم و همیشگی، چرا که عذاب دنیوی ایشان با عذاب برزخی آنان اتصال پیدا کرد. پیاپی و کاری، زیرا تا آنان را از میان نبرد، ادامه داشت (نگا: قمر / 3، نمل / 40).]]
تفسیر مختصر
و به تحقیق که صبحگاه، عذابی بی‌وقفه، قوط لوط را فرا گرفت تا اینکه وارد آخرت شدند و عذاب آخرت آنها را فرا گرفت.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ولقد صبحهم بكرة عذاب مستقر