سوره صافات آیه ۱۴۵
۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ۱۴۵
پس او را كه بيمار بود به خشكى افكنديم،
پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی که او بیمار بود،
نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و
Пас ӯро, ки бемор буд, ба хушкӣ афкандем.
له‌وه‌ودوا فڕێماندایه چۆڵیه‌کی بێ گژوگیاو دره‌خته‌وه بێ هێز و ماندوو نه‌خۆش.
Vêca me wî avête zemînek rût, tevî ew nexweþ bû jî
But We threw him onto the open shore while he was ill.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
ما او را در یک سرزمین برهوت خالی (ازدرخت و گیاه) افکندیم، در حالی که بیمار و نزار بود. [[«نَبَذْنَاهُ»: او را انداختیم. او را افکندیم. مراد این است که کاری کردیم که ماهی او را از دهان خود پرت کند. «الْعَرَآءِ»: سرزمین برهوت و خالی از درخت و گیاه و ساختمان. «سَقِیمٌ»: بیمار. ناخوش.]]
تفسیر مختصر
پس او را از شکم ماهی به زمینی خالی از درخت و بنا افکندیم، درحالی‌که به خاطر ماندن مدت‌زمانی در شکم ماهی بدنش ضعیف شده بود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فنبذناه بالعراء وهو سقيم