سوره شعراء آیه ۱۴
وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ ۱۴
و بر من به گناهى ادعايى دارند، مى‌ترسم كه مرا بكشند.
و آنها بر (گردن) من (ادعای) گناهی دارند، پس می ترسم که مرا بکشند».
او (بل دا چې) د هغوى لپاره زما په خلاف (دعوىٰ د) ګناه ده، نو زه له دې نه وېرېږم چې دوى به ما قتل كړي
Ва бар ман ба гуноҳе даъвое доранд, метарсам, ки маро бикушанд».
تۆڵه‌‌ی تاوانێکیشان وا به‌سه‌رمه‌وه (کاتێک به هه‌ڵه قبط‌یه‌که‌م کوشت) بۆیه ده‌ترسم بمکوژنه‌وه...
Ji bona wan ra li ser min gonehek (tolek) heye, îdî ez ditirsim ku ewan (tola xwe ji min hil din) min bikujin
And they have upon me a [claim due to] sin, so I fear that they will kill me."
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
آنان (به گمان خود، قصاص) گناهی بر من دارند و می‌ترسم (پیش از انجام وظیفه‌ی تبلیغ) مرا بکشند. [[«ذَنبٌ»: مراد قصاص مرد ستمگری است که با یک مرد مظلوم بنی‌اسرائیلی درگیر شده بود، و به هنگام میانجیگری موسی، اشتباهاً توسّط موسی به قتل رسید (نگا: قصص / 15).]]
تفسیر مختصر
و آنان به دلیل کشتن آن قبطی، ادعا می کنند که به گردن من گناهى است، پس می ترسم كه مرا بکشند.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ولهم علي ذنب فأخاف أن يقتلون