سوره تکویر آیه ۱۸
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۱۸
و سوگند به صبح چون بدمد،
وسوگند به صبح, هنگامی که بد مد.
او په سبا كله چې دى ساه واخلي (روښانه شي)
ва савганд ба субҳ чун бидамад,
به به‌ره‌به‌یان که پشووی تێدێت، وه‌کو زینده‌وه‌رێك ئاهی تێدێته‌وه و ده‌ست ده‌کات به هه‌ناسه‌دان و ژیان و ڕووناکیه‌که‌ی ده‌رده‌که‌وێت.
Bi wê sibehê gava ruhnaya wê derdikeve û bêhna xwe dide
And by the dawn when it breathes
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و سوگند به صبح بدان گاه که می‌دمد (و با طلوع سپیده، چهره‌ی نورانی و پرفروغ خود را به جهانیان می‌نمایاند، و با نسیم حیات‌بخش خویش خفتگان را به حرکت و تلاش می‌کشاند، و از بی‌خبری به بیداری و هوشیاری می‌رساند)! [[«تَنَفَّسَ»: نفس کشید. دمیدن گرفت. انگار صبح شخصی است که از فشار غم رها و نفَس راحتی می‌کشد. مراد روشن شدن است (نگا: مدّثّر / 34).]]
تفسیر مختصر
و به صبح آن‌گاه که نورش برآید سوگند یاد کرد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
والصبح إذا تنفس