وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ ۸۲
ترجمه (آیتی)
و آن كه اميد مى‌دارم كه در روز قيامت خطايم را ببخشايد.
تفسیر نور (خرمدل)
و آن کسی است که امیدوارم در روز جزا و سزا (که قیامت برپا است) گناهم را بیامرزد. [[«أَطْمَعُ»: چشم طمع می‌دوزم. امیدوارم. «خَطِیئَتِی»: گناهم. لغزشم. «یَوْمَ الدِّینِ»: روز حساب و کتاب و جزا و سزا (نگا: فاتحه / 4).]]
تفسیر مختصر
و همان ذاتی‌که فقط از او امید دارم در روز جزا گناهانم را بر من بیامرزد.