سوره عادیات آیه ۱
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحًا ۱
سوگند به اسبان دونده‌اى كه نفس‌نفس مى‌زنند،
سوگند به اسبهای دونده که نفس زنان (به سوی میدان) پیش می رفتند.
قسم دى په تېزو ځغلېدونكو اسونو، چې له سینو او ګېډو نه اواز ایستونكي دي
Савганд ба аспони тездав,
سوێند به‌و هۆکارانه‌ی که تیژڕه‌ون و نرکه‌و ناڵه‌یان لێوه دێت.
Bi wan hespên behindayî
By the racers, panting,
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
سوگند به اسبان تازنده‌ای که (به سوی میدان جهاد) نفس‌زنان پیش می‌روند! [[«الْعَادِیَاتِ»: جمع عَادِیَة، اسبان تازنده. مراد هر مرکب و وسیله‌ای است که در راه یزدان و برای اجرا فرمان او مورد استفاده قرار گیرد. «ضَبْحاً»: صدای نفَس اسبان به هنگام دویدن. در اینجا به معنی اسم فاعل، یعنی (ضَابِحَات) است، به معنی اسبانی که صدای نفَس خود را بلند کرده‌اند. حال است.]]
تفسیر مختصر
الله به گروه اسبانی سوگند یاد فرمود که به حرکت درمی‌آیند تا آنجا که به‌سبب حرکت سریع، صدای نفس‌های‌شان به گوش می‌رسد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
والعاديات ضبحا