سوره بینه، زلزله، عادیات
ترجمهٔ صفحه ۵۹۹
پاداششان در نزد پروردگارشان بهشتهايى است جاويد كه در آن نهرها جارى است. تا ابد در آنجايند. خدا از آنها خشنود است و آنها از خدا خشنودند. و اين خاص كسى است كه از پروردگارش بترسد.
آنگاه كه زمين لرزانده شود به سختترين لرزههايش،
و زمين بارهاى سنگينش را بيرون ريزد،
و آدمى بگويد كه زمين را چه رسيده است؟
در اين روز زمين خبرهاى خويش را حكايت مىكند:
از آنچه پروردگارت به او وحى كرده است.
در آن روز مردم پراكنده از قبرها بيرون مىآيند تا اعمالشان را به آنها بنمايانند.
پس هر كس به وزن ذرهاى نيكى كرده باشد آن را مىبيند.
و هر كس به وزن ذرهاى بدى كرده باشد آن را مىبيند.
سوگند به اسبان دوندهاى كه نفسنفس مىزنند،
سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مىجهانند،
و سوگند به اسبانى كه بامدادان هجوم آورند،
و در آنجا غبار برانگيزند،
و در آنجا همه را در ميان گيرند،
كه: آدمى پروردگار خود را سپاس نمىگويد،
و او خود بر اين گواه است،
او مال را فراوان دوست دارد.
آيا نمىداند كه چون آنچه در گورهاست زنده گردد،