سوره عادیات آیه ۷
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ۷
و او خود بر اين گواه است،
وبی گمان او براین (نا سپاسی) گواه است.
او بېشكه دى په دې خبره یقینًا ښه خبردار (او ګواه) دى
ва ӯ худ бар ин гувоҳ аст.
خۆیشی شایه‌ته له‌سه‌ر ئه‌و حاڵه‌ی خۆی، (ڕۆژی قیامه‌ت دان به که‌مته‌ر خه‌می خۆیدا ده‌نێت).
Û bi xweber jî nihrevanê vê kirina xwe ye
And indeed, he is to that a witness.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
خود انسان نیز بر این معنی گواه است (و می‌داند ناسپاس و حق ناشناس است). [[«إِنَّهُ»: همانا انسان. بی‌گمان انسان. «شَهِیدٌ»: گواه. آگاه. گواهی انسان به زبان حال است. نظیر آن را در (اعراف / 172 و توبه / 17) می‌توان دید. و امّا آگاهی او، معلوم است که انسان از هرکس دیگر بهتر خود را می‌شناسد و از درون خود آگاه است.]]
تفسیر مختصر
و در حقیقت خودش بر بازدارندگی خویش از خیر گواه است، و به خاطر وضوح این امر نمی‌تواند آن را انکار کند.
نمایش با رسم ساده (املایی)
وإنه على ذلك لشهيد