سوره فجر آیه ۱۷
كـَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ۱۷
نه چنان است. شما يتيم را گرامى نمى‌داريد،
هرگز چنین نیست (که شما می پندارید), بلگه یتیم را گرامی نمی دارید.
داسې نه ده، بلكې تاسو د یتیم (سره احسان او د هغه) عزت نه كوئ
На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред
نه‌خێر ئه‌و شتانه، هیچی وا نیه، (نه‌به‌خشین مانی ڕێز و قه‌دره، نه‌لێگرتنه‌وه مانای بێ ڕێزی و بێ قه‌درییه، به‌ڵکو ئێوه (سه‌ره‌ڕای ئه‌و بیرو بۆچوونه چه‌وتانه‌تان) ڕێزی هه‌تیو ناگرن ونازی پێناده‌ن.
Na! (bi gotina we nîne) lê hûn (gelî merivan!) rûmeta sêwyan na girin
No! But you do not honor the orphan
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
هرگزا هرگز! (چنین نیست که کرامت و ذلّت انسان در نزد یزدان به دارائی و ناداری باشد). بلکه شما (گذشته از اقوال زشت، افعال پلشت هم دارید! از جمله:) یتیم را گرامی نمی‌دارید. [[«بَلْ»: این واژه دلالت دارد بر انتقال از اقوال بد به اعمال بد. «لا تُکْرِمُونَ»: مخاطب جنس انسان است، این است به صورت جمع ذکر شده است.]]
تفسیر مختصر
هرگز، امر این‌گونه نیست که این انسان تصور می‌کند که نعمت‌ها دلیل رضایت الله از بنده‌اش و مصیبت‌ها دلیل خواری بنده نزد پروردگارش است، بلکه واقعیت این است که از روزی‌ای که الله به شما عطا کرده است یتیم را گرامی نمی‌دارید.
نمایش با رسم ساده (املایی)
كلا بل لا تكرمون اليتيم