سوره فلق آیه ۵
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ۵
از شر حسود چون رشك مىورزد.
واز شر حسود آنگاه که حسد ورزد».
او د حسد كوونكي له شر نه كله چی دى حسد (شروع او ښكاره) كړي
ва аз шарри ҳасуд чун ҳасад мекунад!»
له شهڕ و خراپهی حهسود و بهخیل، کاتێ که حهسودی و بهخیلی دهبات.
Û ji sikatîya Dexesan, gava dexesî dikin
And from the evil of an envier when he envies."
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و از شرّ حسود بدان گاه که حسد میورزد. [[«حَاسِدٍ»: حسود. بدخواه. کسی که زوال نعمت دیگران را میخواهد (نگا: بقره / 109، نساء / 54، فتح / 15). یادآوری: در آیه دوم این سوره، خداوند به طور عام دستور میفرماید که انسان از شرّ و بلا و اذیّت و آزار همه آفریدههای شَرور، خویشتن را در پناه خدا دارد، سپس در آیات سوم و چهارم و پنجم به طور خاصّ اشاره به سه منبع عمده شرّها میفرماید که عبارتند از: شب تاریک، و سخنچینانِ توطئهگر، و حسودان بدخواه.]]
تفسیر مختصر
و از شر حسود آنگاه که حسد ورزد، با آنچه که حسد را به خودش بازمیگرداند به او تعالی پناه میبرم.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ومن شر حاسد إذا حسد