سوره قلم آیه ۱۱
هَمَّازٍ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٍ ۱۱
عيبجويى كه براى سخنچينى اينجا و آنجا مىرود،
(آن) بسیار عیبجوی که به سخن چینی آمد و رفت می کند.
چې ډېر عیب ویونكى، چغلۍ لره ډېر چلوونكى دى
айбҷӯе, ки барои суханчинӣ ин ҷову он ҷо меравад,
ئهوانهی که بهشوێن عهیب و عاردا دهگهڕێن و دووزمانی دهکهن و فیتنه دهگێڕن و حهزیان له ئاشووبه.
Gotegotê bi navok (di nava kesan da) axiftinan digerîn e
[And] scorner, going about with malicious gossip -
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
بسیار عیبجوئی که دائماً سخنچینی میکند. [[«هَمَّازٍ»: بسیار عیبجو. رخنهگر. بسیار بدگو و بد زبان. «مَشَّآءٍ»: پادو. تیزرونده. در اینجا با حرف (ب) متعدّی شده و به معنی بسیار بَرنده و نقلکننده است. «مَشَّآءٍ بِنَمِیمٍ»: بسیار سخن چین. کسی که سخن این را برای آن، و کلام آن را برای این، به منظور فساد و تباهی میآورد و میبرد.]]
تفسیر مختصر
همان بسیار غیبت کننده از مردم، و بسیار خبرچین میان آنها؛ تا میانشان تفرقه بیندازد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
هماز مشاء بنميم