سوره صافات آیه ۱۰۷
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٍ ۱۰۷
و او را به ذبحى بزرگ بازخريديم.
و او را به ذبح بزرگی( ) فدا دادیم.
او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو
Ва ӯро ба забҳе бузург бозхаридем
ئێمهش قۆچێکی گهورهمان کرده قوربانی ئیسماعیل تا له جیاتی ئهودا سهری ببڕێت.
Û me di bergîdanê de goriyeke mezin dayê
And We ransomed him with a great sacrifice,
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
ما قربانی بزرگ و ارزشمندی را فدا و بلاگردان او کردیم. [[«فَدَیْنَاهُ»: فدای جان او و بلاگردان عمر وی کردیم. «ذِبْحٍ»: حیوانی که سر بریده میشود. مصدر است و به معنی اسم مفعول، یعنی مذبوح است. مراد قوچ بزرگ و ارزشمندی است که خداوند فرو فرستاد تا به جای فرزند قربانی شود. «عَظِیمٍ»: عظمت این قربانی بیشتر در دو چیز است: یکی این که به فرمان خدا و بلاگردان یکی از انبیاء بود. دیگر این که سنّت و شیوهای شد که تا پایان جهان به صورت برنامه هر ساله مؤمنان بر جای است.]]
تفسیر مختصر
و اسماعیل علیه السلام را با قوچی بزرگ که به جای او قربانی شود رهانیدیم.
نمایش با رسم ساده (املایی)
وفديناه بذبح عظيم