سوره شمس آیه ۳
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۳
و سوگند به روز چون گيتى را روشن كند،
و سوگند به روز هنگامی که آن را روشن (وجلوه گر) کند.
او په ورځ باندې كله چې دغه (لمر) ښكاره كاندي
ва савганд, ба рӯз, чун дунёро равшан кунад
سوێند به ڕۆژ کاتێک که خۆر ده‌رده‌خات.
Û bi wî roya gava (roj) ewê (vedike)
And [by] the day when it displays it
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و سوگند به روز بدان گاه که خورشید را ظاهر و جلوه‌گر می‌سازد (و عظمت آن را در سیمای خود می‌نمایاند)! [[«النَّهارِ»: روز. «جَلاّهَا»: جلوه‌گرش ساخت. نمایاندش. ضمیر (ها) به خورشید برمی‌گردد. درست است که در حقیقت خورشید روز را ظاهر می‌کند، ولی معنی صریح آیه این است که روز خورشید را آشکار می‌سازد. و با اشاره‌ای خفی، دخالت زمین در تجلّی آفتاب فهمیده می‌شود. زیرا در واقع، تقابل قسمتی از زمین با خورشید است که روز را برمی‌آورد و آفتاب متجلّی می‌گردد. در هر حال باز هم سخن از نور خورشید و تأثیر فوق‌العاده آن در موجودات کره زمین است.]]
تفسیر مختصر
و به روز آن‌گاه که با نور خویش آنچه را بر روی زمین است آشکار گرداند سوگند یاد فرمود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
والنهار إذا جلاها