سوره شمس آیه ۶
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۶
و سوگند به زمين و آن كه آن را بگسترده،
و سوگند به زمین و به آنکه آن را گسترانید.
او په ځمكه باندې او په هغه ذات چې دغه (ځمكه) يې غوړولې ده
ва савганд ба замину он ки онро бигустурда
سوێند به زه‌وی و به‌و زاته‌ی که به‌شێوه‌ی هێلکه‌یی دایناوه.
Û bi zemîn û bi wê, ku (zemîn bi gulokî) raxistîye
And [by] the earth and He who spread it
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و سوگند به زمین، و به آن که زمین را پرت کرده است و غلتانده است و (با وجود گرد و کروی بودن و گردش شتاب‌آمیز، آن را برای زندگی انسانها و رویش گیاهان) پهن نموده است و گسترانیده است! [[«طَحَا»: راند. پرت کرد. غلتاند. گستراند. این واژه مرادف با (دَحا) در سوره نازعات آیه 30 است. تبدیل دالّ به طاء جائز است (نگا: لسان‌العرب، روح‌البیان، کبیر). اشاره به کرویّت زمین و حرکت انتقالی و وضعی آن دارد (نگا: نمونه. پرتوی از قرآن).]]
تفسیر مختصر
و به زمین، و به گستردگی آن، تا مردم بر روی آن سکونت کنند سوگند یاد فرمود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
والأرض وما طحاها