سوره شرح آیه ۷
فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ۷
چون از كار فارغ شوى، به عبادت كوش.
پس هنگامی که (از کار وامور دنیا) فارغ شدی (به عبادت پروردگارت) بکوش.
نو كله چې ته فارغ شې، نو (په عبادت كې،) ځان ستړى كوه
Чун аз кор фориғ шавӣ, ба ибодат кӯш
جا کاتێك له‌کارێکی خێر ده‌بیته‌وه، خۆت ماندوو بکه به‌کارێکی خێری تره‌وه.
Îdî gava (Muhemmed!) tu ji karê xwe valabûyî (rabe) bi karekî dinê ra xebatê bike (nehewe)
So when you have finished [your duties], then stand up [for worship].
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
هرگاه (از کار مهمّی) بپرداختی، به دنبال آن (به کار مهمّ دیگری بپرداز و در آن بکوش و) رنج ببر (و فرجام کاری را آغاز کار دیگری‌کن). [[«فَرَغْتَ»: فراغت یافتی. تمام شدی و بیکار ماندی. «إنصَبْ»: رنج ببر. مؤمن باید انسان متحرّک و پویائی باشد و پس از فراغت از وظیفه‌ای، آماده کوشیدن و سختی کشیدن در وظیفه دیگری باشد. چون: ما زنده به آنیم که آرام نگیریم.]]
تفسیر مختصر
پس هرگاه از اعمالت فارغ شدی و از آنها دست کشیدی در عبادت پروردگارت بکوش.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فإذا فرغت فانصب