سوره شعراء آیه ۲۲۵
أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ۲۲۵
آيا نديدهاى كه شاعران در هر واديى سرگشتهاند؟
آیا ندیدی که آنها درهر وادیی سرگشته (و حیران) هستند ؟!
ایا ته نه وینې چې بېشكه دوى په هره وادۍ (ناو) كې سرګردانه ګرځي
Оё надидаӣ, ки шоирон дар ҳар водие саргаштаанд?
ئایا نابینیت که ئهوانه له ههموو دۆڵێکدا سهرههڵدهدهن و له ههموو شتێک دهدوێن.
Ma qey tu nabînî, ku (ewan xozanan) di hemî newalan da li hev dizivirînin û dibêjin
Do you not see that in every valley they roam
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
مگر نمیبینی که آنان به هر راهی بیهدف پا میگذارند (و غرق تخیّلات و تشبیهات شاعرانهی خویش بوده و در بند منطق و استدلال نمیباشند؟). [[«وَادٍ»: درّه. مراد راه است. نوع کلام و فن سخن. مراد انواع شعر، از قبیل: هجاء و مدح و غزل و غیره است. در اینجا تنها فنون و انواع شعر مورد نظر است. «یَهِیمُونَ»: سرگشته روان میگردند. بیهدف اقدام میکنند.]]
تفسیر مختصر
ای رسول- آیا ندیدهای که از مظاهر گمراهی آنها این است که در هر وادیای سرگردانند که گاهی در مدح حرکت میکنند، و گاهی در ذم؛ و گاهی در امور دیگر.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ألم تر أنهم في كل واد يهيمون