سُورَةُ عبس
سوره عبس
تفسیر آیه به آیه
- ۱ روى را ترش كرد و سر برگردانيد.
- ۲ چون آن نابينا به نزدش آمد.
- ۳ و تو چه دانى، شايد كه او پاكيزه شود،
- ۴ يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد.
- ۵ اما آن كه او توانگر است،
- ۶ تو روى خود بدو مى‌كنى.
- ۷ و اگر هم پاك نگردد چيزى بر عهده تو نيست.
- ۸ و اما آن كه دوان‌دوان به نزد تو مى‌آيد،
- ۹ و مى‌ترسد،
- ۱۰ تو از او به ديگرى مى‌پردازى.
- ۱۱ آرى، اين قرآن اندرزى است،
- ۱۲ پس هر كه خواهد از آن پند گيرد.
- ۱۳ در صحيفه‌هايى گرامى،
- ۱۴ بلندقدر و پاكيزه،
- ۱۵ به دست كاتبانى،
- ۱۶ بزرگوار و نيكوكار.
- ۱۷ مرگ بر آدمى باد كه چه ناسپاس است.
- ۱۸ او را از چه آفريده است؟
- ۱۹ از نطفه‌اى آفريد و به اندازه پديد آورد.
- ۲۰ سپس راهش را آسان ساخت.
- ۲۱ آنگاه بميراندش و در گور كرد.
- ۲۲ و آنگاه كه خواهد زنده‌اش سازد.
- ۲۳ نه، كه هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است.
- ۲۴ پس آدمى به طعام خود بنگرد.
- ۲۵ ما باران را فرو باريديم، باريدنى.
- ۲۶ و زمين را شكافتيم، شكافتنى.
- ۲۷ و در آن دانه‌ها رويانيديم،
- ۲۸ و تاك و سبزيهاى خوردنى،
- ۲۹ و زيتون و نخل،
- ۳۰ و باغهاى پردرخت،
- ۳۱ و ميوه و علف،
- ۳۲ تا شما و چارپايانتان بهره بريد.
- ۳۳ چون بانگ قيامت برآيد،
- ۳۴ روزى كه آدمى از برادرش مى‌گريزد،
- ۳۵ و از مادرش و پدرش،
- ۳۶ و از زنش و فرزندانش.
- ۳۷ هر كس را در آن روز كارى است كه به خود مشغولش دارد.
- ۳۸ چهره‌هايى در آن روز درخشانند،
- ۳۹ خندانند و شادانند.
- ۴۰ و چهره‌هايى در آن روز غبارآلودند.
- ۴۱ در سياهى فرو رفته‌اند.
- ۴۲ اينان كافران و فاجرانند.