سوره اعلی آیه ۱
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ۱
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
نام پروردگار بلند مرتبه ات را به پاکی یاد کن.
ته پاكي بیان كړه د خپل رب د نامې چې تر ټولو اوچت دى
Номи Парвардигори бузурги худро ба покӣ ёд кун,
ته‌سبیحات و ستایشی په‌روه‌ردگاری به‌رزو بڵند و پایه‌دارت بکه.
(Muhemmed!) tu bi navê Xuda yê xweyê bilintir paqîjî ya vî ji kêmayan bike
Exalt the name of your Lord, the Most High,
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
تسبیح و تقدیس کن پروردگار والا مقام خود را. [[«سَبِّحْ»: منزّه‌دار. به پاکی یاد کن. تسبیح و تقدیس نما. «إسْمَ»: نام. مراد صفاتی است که با آن ما خدا را می‌شناسیم (نگا: جزء عمّ ترجانی‌زاده). ذات. یعنی ذات مقدّس او را از هر فعل و صفتی که لایق مقام و عظمتش نباشد، پاک و منزّه بداریم و از خیال و قیاس و گمان و وهم دورتر و برتر بدانیم (نگا: واقعه / 74 و 96، حاقّه / 52). «الأعْلَی»: بسیار والامقام. بسیار بلند مرتبه.]]
تفسیر مختصر
نام پروردگارت را که از مخلوقاتش برتر است هنگامی‌که او را یاد می‌کنی و بزرگ می‌شماری منزّه بدان.
نمایش با رسم ساده (املایی)
سبح اسم ربك الأعلى