سوره علق آیه ۶
كـَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ۶
حقا كه آدمى نافرمانى مى‌كند،
حقا که انسان طغیان (وسرکشی) می کند.
حقه دا خبره ده چې یقینًا انسان خامخا سركشي كوي
Ҳаққо, ки одами аз ҳад мегузарад,
نه‌خێر (له‌گه‌ڵ ئه‌و هه‌موو چاکه‌و ڕێزه‌دا که خوا به‌خشیویه‌تی به ئینسان) به‌ڕاستی خه‌ڵکی سه‌رکه‌شی ده‌که‌ن، یاخی ده‌بن، سته‌م ده‌که‌ن.
Na! (di hemberê van qencîyan da) bi rastî meriv ji avarû derketîye
No! [But] indeed, man transgresses
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
قطعاً (اغلب) انسانها سرکشی و تمرّد می‌آغازند. [[«کَلاّ»: حَقّا. قطعاً. این واژه را نباید همواره به معنی زجر و ردع بدانیم. بلکه می‌تواند حرف تحقیق و تنبیه و جواب باشد و (به راستی) و (حقّا) و (هان) و (آری) معنی شود (نگا: نوین). «الإِنسَانَ»: غالب انسانها مراد است.]]
تفسیر مختصر
انسان بدکار مانند ابوجهل به‌طور قطع از حدود الله می‌گذرد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
كلا إن الإنسان ليطغى