سوره مدثر آیه ۱۱
ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدًا ۱۱
مرا با آن كه تنهايش آفريدهام واگذار.
(ای پیامبر!) مرا با کسی که او را تنها آفریدهام واگذار.
ته پرېږده ما او هغه څوك چې ما دى يواځې پیدا كړى دى
Маро бо он ки танҳояш офаридаам, вогузор.
واز له من و ئهو کهسه بهێنه که بهتهنهایی (تاقانه) دروستم کردووه (هیچی نهبوو، که وهلیدی کوڕی موغهیرهیه).
Tu min û ewî (fileyê) ku min ewa rût afirandîye bi tenê bihêle
Leave Me with the one I created alone
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
مرا واگذار با آن کسی که او را تک و تنها (و بدون دارائی و اموال و اولاد) آفریدهام. [[«وَحِیداً»: تک و تنها. مراد بدون اموال و اولاد است. اشاره به ولید پسر مُغیره است که یکی از افراد سرشناس مکّه بود و برای اذیّت و آزار مؤمنان تلاش بسیار میکرد. در اینجا هر کافر و منافقی مراد است که برای جلوگیری از اسلام و اذیّت مسلمانان در تک و تاز باشد. واژه (وَحِیداً) میتواند حال مفعول محذوفی، یا حال فاعل باشد. معنی دیگر آیه: مرا واگذار با کسی که تنها خودم او را آفریدهام. مرا تنها واگذار با کسی که او را آفریدهام (که برای عذاب و عقاب او من کافی و بسندهام).]]
تفسیر مختصر
ای رسول- مرا با کسیکه او را در شکم مادرش تک و تنها بدون مال یا فرزند آفریدم (یعنی ولید بن مُغِیره) واگذار.
نمایش با رسم ساده (املایی)
ذرني ومن خلقت وحيدا