سوره نازعات آیه ۱۶
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۱۶
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد:
آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس «طوی» ندا داد (وفرمود:).
كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:
کاتێک په‌روه‌ردگاری له دۆڵی (طوی) دا بانگی کرد و گفتوگۆی له‌گه‌ڵدا کرد و فه‌رمانی پێدا:
Gava Xuda yê (Mûsa) di newala pîrozê (bi nav) « Tuwa » da gazî wî kirîye
When his Lord called to him in the sacred valley of Tuwa,
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
بدان گاه که پروردگارش او را در زمین مقدّس طُوی صدا زد. [[«بِالْوَادِی الْمُقَدَّسِ طُویً»: (نگا: طه / 12). «الْوَادِی»: سرزمین. یاء آخر آن در رسم‌الخطّ قرآنی حذف شده است. «طُویً»: نام سرزمینی در شام، میان مَدْیَن و مصر، در پائین کوه طور سینا، نخستین بار، در آنجا به موسی (ع) وحی شد. بدل از (الْوادی) است.]]
تفسیر مختصر
آنگاه که پروردگارش سبحانه او را در وادی پاک طُوی ندا داد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
إذ ناداه ربه بالواد المقدس طوى