سُورَةُ القيامة
سوره قیامت
تفسیر آیه به آیه
- ۱ قسم مى‌خورم به روز قيامت.
- ۲ و قسم مى‌خورم به نفس ملامتگر.
- ۳ آيا آدمى مى‌پندارد كه ما استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد؟
- ۴ آرى، ما قادر هستيم كه سر انگشتهايش را برابر كنيم.
- ۵ بلكه آدمى مى‌خواهد كه در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد.
- ۶ مى‌پرسد: روز قيامت چه وقت خواهد بود؟
- ۷ روزى كه چشمها خيره شود،
- ۸ و ماه تيره شود،
- ۹ و آفتاب و ماه در يك جاى گرد آيند.
- ۱۰ انسان در آن روز مى‌گويد: راه گريز كجاست؟
- ۱۱ هرگز، پناهگاهى نيست.
- ۱۲ قرارگاه همه در اين روز نزد پروردگار توست.
- ۱۳ در اين روز آدمى را از هر چه پيشاپيش فرستاده و بعد از خويش گذاشته است…
- ۱۴ بلكه آدمى خويشتن خويش را نيك مى‌شناسد،
- ۱۵ هر چند به زبان عذرها آورد.
- ۱۶ به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان،
- ۱۷ كه گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست.
- ۱۸ چون خوانديمش، تو آن خواندن را پيروى كن.
- ۱۹ سپس بيان آن بر عهده ماست.
- ۲۰ آرى، شما اين جهان زودگذر را دوست مى‌داريد،
- ۲۱ و آخرت را فرو مى‌گذاريد.
- ۲۲ در آن روز چهره‌هايى هست زيبا و درخشان،
- ۲۳ كه سوى پروردگارشان نظر مى‌كنند؛
- ۲۴ و چهره‌هايى هست عبوس و ترش،
- ۲۵ كه مى‌داند آن عذاب كمرشكن بر او فرود آيد.
- ۲۶ آرى، چون جان به گلوگاه رسد،
- ۲۷ و گفته شود كه چه كسى است كه افسون بخواند؟
- ۲۸ و يقين كند كه زمان جدايى فرا رسيده،
- ۲۹ و ساقهاى پا در هم پيچيده شوند،
- ۳۰ آن روز روز راندنش به سوى پروردگار توست.
- ۳۱ نه تصديق كرده است و نه نماز گزارده است.
- ۳۲ اما تكذيب كرده و اعراض كرده است.
- ۳۳ آنگاه خرامان نزد كسانش رفته است.
- ۳۴ واى بر تو، پس واى بر تو.
- ۳۵ باز هم واى بر تو، پس واى بر تو.
- ۳۶ آيا انسان مى‌پندارد كه او را به حال خود واگذاشته‌اند؟
- ۳۷ آيا او نطفه‌اى از منى كه در رحمى ريخته شده، نبوده است؟
- ۳۸ سپس لخته‌اى خون؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد.
- ۳۹ و آنها را دو صنف كرد: نر و ماده.
- ۴۰ آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده سازد؟