سوره معارج، نوح
ترجمهٔ صفحه ۵۷۰
پس سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما تواناييم
كه به جاى آنها مردمى بهتر بياوريم و در اين كار ناتوان نيستيم.
پس بگذارشان تا به بيهودگى درآيند و به بازيچه، تا به آن روزى كه وعدهشان دادهايم برسند.
روزى كه شتابان از قبرها به درآيند، چنان كه گويى نزد بتان مىشتابند.
وحشت بر چشمانشان مستولى شده و به خوارى افتادهاند: اين است همان روزى كه آنها را وعده داده بودند.
ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه: قوم خود را پيش از آنكه عذابى دردآور بر سرشان فرودآيد، بيم ده.
گفت: اى قوم من، من بيمدهندهاى روشنگرم،
خدا را بپرستيد، و از او بترسيد و از من اطاعت كنيد،
تا گناهانتان را بيامرزد، و شما را تا مدتى معين مهلت دهد؛ زيرا آن مدت خدايى چون به سر آيد -اگر بدانيد- ديگر به تأخير نيفتد.
گفت: اى پروردگار من، من قوم خود را شب و روز دعوت كردم،
و دعوت من جز به فرارشان نيفزود.
و من هر بار كه دعوتشان كردم تا تو آنها را بيامرزى، انگشتها در گوشهاى خود كردند و جامه در سر كشيدند و پاى فشردند و هر چه بيشتر سركشى كردند.
پس به آواز بلند دعوتشان كردم.
باز به آشكار گفتم و در نهان گفتم.
سپس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است،