سوره معارج
ترجمهٔ صفحه ۵۶۹
يكديگر را برابر چشمشان آرند. گناهكار دوست دارد كه خويشتن را بازخرد به فرزندانش،
و زنش و برادرش،
و عشيرهاش كه او را مكان داده است،
و همه آنها كه در روى زمينند، و نجات يابد.
هرگز نه، كه آن شعله آتش است،
پوست سر را مىكند،
هر كه را كه به حق پشت كرد و از فرمان سرپيچيد به خود مىخواند،
و آن را كه گردمىآورد و مىاندوخت.
هر آينه آدمى را حريص و ناشكيبا آفريدهاند.
چون شرى بدو رسد بيقرارى كند.
و چون مالى به دستش افتد بخل مىورزد.
مگر نماز گزارندگان:
آنان كه به نماز مداومت مىورزند،
و آنان كه در اموالشان حقى است معين،
براى گدا و محروم.
و كسانى كه روز قيامت را تصديق مىكنند،
و كسانى كه از عذاب پروردگارشان ترسانند،
كه از عذاب پروردگارشان در امان نتوانند بود،
و كسانى كه شرمگاه خويش نگه مىدارند،
مگر براى همسرانشان يا كنيزانشان، كه در اين حال ملامتى بر آنها نيست.
و آنان كه جز اين را بطلبند، متجاوزان هستند.
و كسانى كه امانتها و عهدهاى خود را رعايت مىكنند،
و كسانى كه شهادت خويش به حق ادا مىكنند،
و كسانى كه بر نمازهاشان مواظبت دارند،
اينان در بهشت، گرامى هستند.
پس چيست كه كافران به سوى تو مىشتابند؟
دستهدسته از جانب چپ و از جانب راست.
آيا هر يك از ايشان طمع مىورزد كه به بهشت پرنعمت داخل شود؟
هرگز نه، آنها خود مىدانند كه از چه چيز آنها را آفريدهايم.