سُورَةُ الحاقة
سوره حاقه
تفسیر آیه به آیه
- ۱ آن روز بر حق.
- ۲ چيست آن روز بر حق؟
- ۳ و چه دانى كه آن روز بر حق چيست؟
- ۴ قوم ثمود و عاد روز رستاخيز را دروغ انگاشتند.
- ۵ اما قوم ثمود به آن بانگ سهمگين هلاك شدند.
- ۶ و اما قوم عاد با وزش باد صُرصر به هلاكت رسيدند.
- ۷ آن عذاب را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنان بگماشت. آن قوم…
- ۸ آيا كسى را مى‌بينى كه از آنها بر جاى مانده باشد؟
- ۹ و فرعون و مردمى كه پيش از او بودند و نيز مردم مُؤتفكَه گناهكار آمدند.
- ۱۰ فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند و خدا نيز آنان را به سختى فرو گرفت.
- ۱۱ چون آب طغيان كرد، شما را به كشتى سوار كرديم.
- ۱۲ تا آن را مايه اندرزتان گردانيم و گوش نگه‌دارنده اندرز آن را فرا گيرد.
- ۱۳ چون يك بار در صور دميده شود،
- ۱۴ و زمين و كوه‌ها را برگيرند و يكباره در هم كوبند،
- ۱۵ آن روز آن حادثه به وقوع پيوسته باشد.
- ۱۶ و آسمان كه در آن روز سست شده است، بشكافد.
- ۱۷ و فرشتگان در اطراف آسمان باشند. و در آن روز هشت تن از آنها عرش پروردگارت…
- ۱۸ آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند.
- ۱۹ اما هر كس كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند، مى‌گويد: نامه مرا بگيريد و…
- ۲۰ من يقين داشتم كه حساب خود را خواهم ديد.
- ۲۱ پس او در يك زندگى پسنديده و خوش خواهد بود،
- ۲۲ در بهشتى برين،
- ۲۳ كه ميوه‌هايش در دسترس باشد.
- ۲۴ بخوريد و بياشاميد، گوارا باد شما را. اينها پاداش اعمالى است كه در ايام گذشته به…
- ۲۵ اما آن كس كه نامه اعمالش را به دست چپش دهند مى‌گويد: اى كاش نامه مرا…
- ۲۶ و ندانسته بودم كه حساب من چيست،
- ۲۷ اى كاش همان مرگ مى‌بود و بس،
- ۲۸ دارايى من مرا سود نبخشيد،
- ۲۹ قدرت من از دست من برفت.
- ۳۰ بگيريدش، زنجيرش كنيد.
- ۳۱ و به جهنمش بكشيد.
- ۳۲ و او را با زنجيرى به درازاى هفتاد ذراع بكشيد.
- ۳۳ زيرا به خداى بزرگ ايمان نداشت.
- ۳۴ و به طعام‌دادن به مسكينان كسى را ترغيب نمى‌كرد.
- ۳۵ در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت.
- ۳۶ طعامش چيزى جز چرك و خون اهل دوزخ نيست.
- ۳۷ تنها خطاكاران از آن طعام مى‌خورند.
- ۳۸ پس سوگند به آنچه مى‌بينيد،
- ۳۹ و آنچه نمى‌بينيد،
- ۴۰ كه اين سخن فرستاده‌اى بزرگوار است،
- ۴۱ نه سخن شاعرى. چه اندك ايمان مى‌آوريد.
- ۴۲ و نيز سخن كاهنى نيست. چه اندك پند مى‌گيريد.
- ۴۳ از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است.
- ۴۴ اگر پيامبر پاره‌اى سخنان را به افترا بر ما مى‌بست،
- ۴۵ با قدرت او را فرومى‌گرفتيم،
- ۴۶ سپس رگ دلش را پاره مى‌كرديم،
- ۴۷ و هيچ يك از شما را توان آن نبود كه مانع شود.
- ۴۸ و قرآن براى پرهيزگاران پندى است.
- ۴۹ ما مى‌دانيم كه از ميان شما كسانى هستند كه تكذيب مى‌كنند.
- ۵۰ و قرآن كافران را مايه حسرت است.
- ۵۱ و آن سخن حق و يقين است.
- ۵۲ پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى.