سُورَةُ القلم
سوره قلم
تفسیر آیه به آیه
- ۱ نون، سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند.
- ۲ كه تو، به فضل پروردگارت، ديوانه نيستى.
- ۳ و تو راست پاداشى پايان‌ناپذير.
- ۴ و تو راست خُلقى عظيم.
- ۵ زودا كه تو ببينى و آنها نيز ببينند،
- ۶ كه ديوانگى در كدام يك از شماست.
- ۷ هر آينه پروردگار تو بهتر مى‌داند چه كسى از طريق او گمراه گشته، كه او به…
- ۸ پس، از تكذيب كنندگان، اطاعت مكن.
- ۹ دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى كنند.
- ۱۰ از هر فرومايه‌اى كه بسيار سوگند مى‌خورد، پيروى مكن:
- ۱۱ عيبجويى كه براى سخن‌چينى اينجا و آنجا مى‌رود،
- ۱۲ بازدارنده از خير، متجاوز گناهكار،
- ۱۳ خشن‌مردى، ناشناخته نسب،
- ۱۴ بدان جهت كه صاحب مال و فرزند است،
- ۱۵ چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: اساطير پيشينيان است.
- ۱۶ زودا كه بر بينى‌اش داغ گذاريم.
- ۱۷ ما آنها را آزموديم، چنان كه صاحبان آن بستانها را آزموديم. آنگاه كه قسم خوردند كه…
- ۱۸ و ان شاء اللّه نگفتند.
- ۱۹ پس شب‌هنگام كه به خواب بودند آفتى از آسمان آمد،
- ۲۰ و بستانها سياه شد.
- ۲۱ و سحرگاهان يكديگر را ندا دادند:
- ۲۲ اگر مى‌خواهيد ميوه بچينيد، بامدادان به كشتزار خود برويد.
- ۲۳ به راه افتادند و آهسته مى‌گفتند:
- ۲۴ كه امروز نبايد بينوايى به بستان شما درآيد.
- ۲۵ صبحگاهان بدين آهنگ كه مى‌توانند بينوا را منع كنند بيرون شدند.
- ۲۶ چون بستانهاى خود را ديدند گفتند: راه را گم كرده‌ايم.
- ۲۷ نه، ما از حاصل محروم شده‌ايم.
- ۲۸ نيكمردشان گفت: شما را نگفتم؛ چرا خدا را تسبيح نمى‌گوييد؟
- ۲۹ گفتند: منزه است پروردگار ما، ما ستمكار بوديم.
- ۳۰ پس زبان به ملامت يكديگر گشودند.
- ۳۱ گفتند: واى بر ما، ما مردمى سركش بوده‌ايم،
- ۳۲ باشد كه پروردگار ما در عوض، چيزى بهتر از آن ما را ارزانى دارد. ما به…
- ۳۳ اينچنين است عذاب. و اگر بدانند، عذاب آخرت بزرگ‌تر است.
- ۳۴ براى پرهيزگاران در نزد پروردگارشان بستانهايى است پرنعمت.
- ۳۵ آيا با تسليم‌شدگان چون مجرمان رفتار مى‌كنيم؟
- ۳۶ شما را چه مى‌شود؟ چسان داورى مى‌كنيد؟
- ۳۷ آيا شما را كتابى است كه از آن مى‌خوانيد؟
- ۳۸ و هر چه اختيار كنيد در آن هست؟
- ۳۹ يا با ما پيمانى كه به روز قيامت كشد بسته‌ايد؛ كه به هر چه حكم كنيد…
- ۴۰ از ايشان بپرس كدام يكشان ضامن چنين پيمانى است؟
- ۴۱ يا آنها را بتانى است؟ اگر راست مى‌گويند بتان خود را بياورند.
- ۴۲ روزى كه آن واقعه عظيم پديدار شود و آنها را به سجود فرا خوانند، ولى نتوانند.
- ۴۳ وحشت در چشمانشان پيداست، ذلت بر آنها چيره شده است. پيش از اين نيز آنها را…
- ۴۴ پس مرا با آنها كه اين سخن را تكذيب مى‌كنند واگذار تا اندك‌اندك، چنان كه درنيابند،…
- ۴۵ و به آنها مهلت دهم. هر آينه مكر من مكرى استوار است.
- ۴۶ يا از آنان مزدى طلبيده‌اى و اكنون از اداى آن در رنجند؟
- ۴۷ يا علم غيب مى‌دانند و آنهايند كه مى‌نويسند؟
- ۴۸ در برابر فرمان پروردگارت صابر باش و چون صاحب ماهى مباش كه با دلى پراندوه ندا…
- ۴۹ اگر نعمت پروردگارش نبود، در عين بد حالى به صحرايى بى‌آب و گياه مى‌افتاد.
- ۵۰ پس پروردگارش او را برگزيد و در زمره صالحانش آورد.
- ۵۱ و كافران چون قرآن را شنيدند نزديك بود كه تو را با چشمان خود به سر…
- ۵۲ و حال آنكه قرآن براى جهانيان جز اندرزى نيست.