قرآن فارسیquranfa.com
جزء ۲۷ · صفحه ۵۲۲

سوره ذاریات

الذارياتالجزء ٢٧
۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ۳۱ قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٍ مُّجۡرِمِينَ ۳۲ لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ۳۳ مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ ۳۴ فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ۳۵ فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٍ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ۳۶ وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ۳۷ وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٍ مُّبِينٍ ۳۸ فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ۳۹ فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ۴۰ وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ۴۱ مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ۴۲ وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٍ ۴۳ فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ ۴۴ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ۴۵ وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا فَٰسِقِينَ ۴۶ وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ۴۷ وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ۴۸ وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ۴۹ فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۵۰ وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۵۱
۵۲۲

ترجمهٔ صفحه ۵۲۲

ذاریات ۵۱:۳۱

گفت: اى رسولان، به چه كار آمده‌ايد؟

ذاریات ۵۱:۳۲

گفتند: ما را بر مردمى تبهكار فرستاده‌اند،

ذاریات ۵۱:۳۳

تا تكه‌هاى كلوخ بر سرشان بباريم،

ذاریات ۵۱:۳۴

كه بر آنها از جانب پروردگارت براى متجاوزان نشان گذاشته‌اند.

ذاریات ۵۱:۳۵

پس همه كسانى را كه ايمان آورده بودند بيرون برديم.

ذاریات ۵۱:۳۶

و در آن شهر جز يك خانه از فرمانبرداران نيافتيم.

ذاریات ۵۱:۳۷

و در آن سرزمين براى كسانى كه از عذاب دردآور مى‌ترسند نشانى باقى گذاشتيم.

ذاریات ۵۱:۳۸

و عبرتى است در موسى آنگاه كه او را با برهانى آشكار نزد فرعون فرستاديم.

ذاریات ۵۱:۳۹

و او با همه نيرويش اعراض كرد و گفت: جادوگرى است يا ديوانه‌اى.

ذاریات ۵۱:۴۰

او و لشكرهايش را فروگرفتيم و به دريا افكنديم. و او مستوجب ملامت بود.

ذاریات ۵۱:۴۱

و نيز عبرتى است در قوم عاد آنگاه كه باد عقيم را بر آنها فرستاديم.

ذاریات ۵۱:۴۲

بر هيچ چيز نوزيد مگر آنكه چون استخوانى پوسيده‌اش بر جاى نهاد.

ذاریات ۵۱:۴۳

و نيز عبرتى است در قوم ثمود آنگاه كه به آنها گفته شد: تا زمانى چند برخوردار شويد.

ذاریات ۵۱:۴۴

آنان از فرمان پروردگارشان سرباز زدند و همچنان كه مى‌نگريستند صاعقه فروگرفتشان.

ذاریات ۵۱:۴۵

ايستادن نتوانستند و ياراى انتقام نداشتند.

ذاریات ۵۱:۴۶

و از پيش قوم نوح را فروگرفتيم، كه قومى نافرمان بودند.

ذاریات ۵۱:۴۷

و آسمان را به نيرو برافراشتيم و حقا كه ما تواناييم.

ذاریات ۵۱:۴۸

و زمين را گسترديم، و چه نيكو گسترندگانيم.

ذاریات ۵۱:۴۹

و از هر چيز جفتى بيافريده‌ايم، باشد كه عبرت گيريد.

ذاریات ۵۱:۵۰

پس به سوى خداوند بگريزيد. من شما را از جانب او بيم‌دهنده‌اى آشكارم.

ذاریات ۵۱:۵۱

و با خداى يكتا خداى ديگرى را مپرستيد. من شما را از جانب او بيم‌دهنده‌اى آشكارم.

ترجمه و نمایش

رسم‌الخط عربی

ترجمه‌های قابل نمایش

فارسی
پښتو
Тоҷикӣ
کوردی
Kurdî
English

بخش‌های افزوده

خواندن