سوره نجم، قمر
ترجمهٔ صفحه ۵۲۸
و اوست كه جفتهاى نر و ماده را آفريده است،
از نطفه، آنگاه كه در رحم ريخته مىشود.
و بر خداوند است كه آن را بار ديگر زنده كند.
و اوست كه بىنياز كند و روزى دهد.
و اوست پرردگار ستاره شِعرى.
و اوست كه عاد، آن قوم پيشين را هلاك كرد،
و از ثمود هيچ باقى نگذاشت.
و پيش از آنها قوم نوح را، كه ستمكارتر و سركشتر بودند،
و نيز مؤتفكه را نابود كرد.
و فروپوشيد آن قوم را، هر چه بايد فروپوشد.
پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت شك مىكنى؟
اين بيمدهندهاى است همانند بيمدهندگان پيشين.
قيامت فرا رسيد.
كس جز خداوند آشكارش نكند.
آيا از اين سخن در شگفت افتادهايد؟
و مىخنديد و نمىگرييد؟
و شما غافل شدهايد.
پس خدا را سجده كنيد و او را بپرستيد.
قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد.
و اگر معجزهاى ببينند، روى بگردانند و گويند: جادويى بزرگ است.
و تكذيب مىكنند و از پى هواهاى خويش مىروند. و هر كارى را هدفى است.
و برايشان خبرهايى آمده است كه از گناهشان بازمىدارد.
حكمتى است تمام. ولى بيمدهندگان سودشان ندهند.
پس در آن روز كه آن دعوتكننده، آنان را به چيزى ناخوش فرامىخواند، از ايشان رويگردان شو.