وَيۡلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ ۱
واى بر هر غيبتكننده عيبجويى؛
وَيۡلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ ۱
واى بر هر غيبتكننده عيبجويى؛
ٱلَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ ۲
آن كه مالى گرد كرد و حساب آن نگه داشت.
يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ۳
مىپندارد كه دارايىاش جاويدانش گرداند.
كـَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ۴
نه چنين است. كه او را در حُطَمه اندازند.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ۵
و تو چه دانى كه حطمه چيست؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ۶
آتش افروخته خداست،
ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ۷
كه بر دلها غلبه مىيابد.
إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٌ ۸
و از هر سو در ميانشان گرفته است،
فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةِۭ ۹
در شعلههايى برافراشته.
سوره همزه ۹ آیه دارد.
سوره همزه مکی است و در مکه نازل شده است.
سوره همزه سورهٔ ۱۰۴ام قرآن کریم است و به ترتیب نزول، سورهٔ ۳۲ام است.
سوره همزه در جزء ۳۰ و از صفحهٔ ۶۰۱ مصحف آغاز میشود.